ಫೋರ್ಜರಿ ಉಪಕುಲಪತಿ - ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಕುಲಪತಿ


ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗೆಲ್ಲಾ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಮತ್ತವರ ಸರ್ಕಾರದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹರಿಹಾಯ್ದು ಸರ್ಕಾರದ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಗ್ಗಣ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವ ಮಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲೂ ಹುಳ ಹುಪ್ಪಟೆಗಳು ಬಿದ್ದಿವೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಏಜೆಂಟರು ಎನ್ನುವ ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟೇ ರಾಜ್ಯಪಾಲರನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸೋಣ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಮತ್ತವರ ಸರ್ಕಾರದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ Holier than thou ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ನೈತಿಕ ಉನ್ನತ ಪೀಠವನ್ನಾಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡುವ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ನಡೆ ನುಡಿಗಳು ಅದನ್ನು ಪುಷ್ಠೀಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅವರ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಅರ್ಹತೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಕುಲಪತಿಗಳೂ ಆಗಿರುವ ಭಾರಧ್ವಾಜ್ ಅವರು ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಕೆಲವು ಎಡವಟ್ಟುಗಳನ್ನೂ ಅವರ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲವು ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ದಿಟ. 

ಮೊದಲಿಗೆ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ. ಈ ಹಿಂದೆ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದ ದೇಜಗೌ ಅವರ ಕುಲಪುತ್ರ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದರೆನ್ನಲಾದ ಅಪಾರ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತ, ನೂತನ ನೇಮಕಗಳಲ್ಲಿ ರೂಸ್ಟರ್ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಪರಿಶಿಷ್ಠ ಜಾತಿ ವರ್ಗಗಲ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕುಲಭಾಂಧವರನ್ನು ಕೂರಿಸಿ ಇಡಿಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಲ್ಲದೆ, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅಧಿಕಾರ ದುರ್ಬಳಕೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪಗಳು ಅವರ ಮೇಲಿದ್ದವು. ಈ ಕುರಿತು ತನಿಖೆ ನಡೆಸಲು ರಚಿತವಾದ ರಂಗವಿಠಲಾಚಾರ್ ಅವರ ಏಕಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಆಯೋಗ ವರದಿ ನೀಡಿದ್ದು ಮೇಲ್ಕಂಡ ಬಹುತೇಕ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ನಿಜವೆಂದೂ, ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ವಿವಿ ಕ್ರಮಿನಲ್ ಕೇಸ್ ಹೂಡಬೇಕೆಂದೂ ಹೇಳಿತ್ತು. ಆದರೆ ದೇಜಗೌ ಅವರ ಎಸ್ಸೆಂಕೆ-ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಲಾಬಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿ ನ್ಯಾಯದಾನದ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸಿದ ಭಾರಧ್ವಾಜ್ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಮೈಸೂರು ವಿವಿಗೆ ಹೋದಾಗೊಮ್ಮೆ ಉಪಕುಲಪತಿ ವಿ.ಜಿ.ತಳವಾರ್ ಅವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ಚಪರಾಸಿಯಂತೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬೈದಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ನೈತಿಕತೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗಳ ಸೋಗುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹುಣಿಸೆ ಹಣ್ಣು ತೊಳೆದಂತಾಯಿತು.

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಭಾರಧ್ವಾಜ್ ಮತ್ತೆ ಅಂಥದೊಂದು ಸಂಧಿಗ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬಾರಿಯದು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ. ಹೋದ ಬಾರಿ ಮಾಜಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಹಾಲಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ರಗಳೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ವಿಶ್ವೇಶರಯ್ಯ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಕೆ. ಎಚ್. ಹಿಂಚಾ ಅವರ ಅವಧಿ ಕಳೆದ ಜುಲೈ ಮೊದಲ ವಾರಕ್ಕೆ ಮುಗಿದ ಕಾರಣ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಪ್ರೊ. ಎಸ್. ರಾಮೇಗೌಡ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸರ್ಚ್ ಕಮಿಟಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು. ಇವರು ಈ ಹಿಂದೆ ಎಐಸಿಟಿಇನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದವರು. ಈ ಸರ್ಚ ಕಮಿಟಿಗೆ ಬಂದ ಹಲವಾರು ಅರ್ಜಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅನುಭವ, ಅರ್ಹತೆ, ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು. ಮೂರು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಅಕಾರಾದಿಯಾದಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಈ ಮೂವರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಹನ್ಸರಾಜ್ ಭಾರಧ್ವಾಜ್ ಅವರು ಪ್ರೊ. ಎಚ್. ಮಹೇಶಪ್ಪ ಅವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ವಿಶ್ವೇಶರಯ್ಯ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಪಾಪ ಯಾರೋ ಅತೃಪ್ತರು ಇಲ್ಲ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರ ಒಳ ಹೊರಗನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಅವರ ಅಕಾಡೆಮಿಕ್ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಒಂದು ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಆಗ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು ನೋಡಿ, ಮಹೇಶಪ್ಪನವರ ನಿಜಬಣ್ಣಗಳು.

ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಕಛೇರಿ ಮತ್ತು ತನ್ಮೂಲಕ ಸರ್ಚ ಕಮಿಟಿಗೆ ಇವರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಇವರ ಬಯೋಡಾಟಾವಿನಲ್ಲಿ ಇವರು ತಮ್ಮ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ದಾವಣಗೆರೆಯ ಬಿಡಿಟಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬಿಇ ಪದವಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾರೆಂದು ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಇವರು ಬಿಇ ಪದವಿ ಪಡೆದಿರುವುದು ದ್ವಿತೀಯ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಇವರು ಮೊದಲನೆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಪದವಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದೆ 4 ವರ್ಷದ ಬಿಇ ಪದವಿಯನ್ನು 5 ವರ್ಷ ಓದಿದ್ದಾರೆ! ಆ ನಂತರ ಇವರು ಇದುವರೆಗೂ ತಮ್ಮ ಪದವಿಯ certificate ಅನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನೇ ಸಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲ! ಅಂದರೆ ಇವರ ಬಳಿ ಇವತ್ತಿಗೂ ಇವರ ಡಿಗ್ರಿ certificate ಇಲ್ಲ! ಇದಕ್ಕೆ ಸನ್ಮಾನ್ಯ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರ ಡಿಫೆನ್ಸ್ - ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಬಿಇ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಸಾಗಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮ ಇರುವುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ನೇಮಕಕ್ಕೆ ಈ ನಿಯಮ ವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ! 

 ಸ್ವಾಮಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಲಿಕ್ಕೇ ಈ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ನಿಗದಿಗೊಳಿಸುವುದಾದರೆ ಒಬ್ಬ ಉಪಕುಲಪತಿಯಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಈ ಮಾತ್ರದ ಅರ್ಹತೆ ಬೇಡವೇ? ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರ್ಹತೆ ಬೇಡ, ಕನಿಷ್ಠ ಸಮಾನ ಅರ್ಹತೆಯಾದರೂ ಬೇಡವೇ? ಬುದ್ಧಿಗೇಡಿ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರು ಈ ತಮ್ಮ ಸಮರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಇಡಿಯ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಹೇಶಪ್ಪ ಕಳೆದ 27 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವಿವಿಧ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರೂ, ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೂ, ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾಗಿಯೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಇದ್ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರಿಗೆ ಕಾನೂನಿನಡಿ ಅರ್ಹತೆಯಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಅವರ ಇಡಿಯ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರು ಸುಳ್ಳು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರಾ? ಈ ಕುರಿತು ಈ ಕೂಡಲೇ ತನಿಖೆಯಾಗಬೇಕು. ಅದೊಮ್ಮೆ ನಿಜವಾದರೆ ಅವರ ಇಡಿಯ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನವೇ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಇಂತಹುದೇ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಆಡಳಿತ ಆಯೋಗವು ಸುಳ್ಳು ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ದಾಖಲೆ ನೀಡಿ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆ ಕೂಡಲೇ ಸೇವೆಯಿಂದ ವಜಾಗೊಳಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ಅದುವರೆಗೂ ಆತ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಭತ್ಯೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ತೀರ್ಪೊಂದನ್ನು ನೀಡಿದ ನೆನಪು. ಮಹೇಶಪ್ಪನವರಿಗೂ ಅದೇ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಅನ್ವಯವಾಗಬೇಕಲ್ಲವೆ?

ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಭವನಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಡಿಆರ್ಡಿಒದ ಅಂಗ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಏರೋನಾಟಿಕ್ಸ್ ರಿಸರ್ಚ್  ಅಂಡ್ ಡೆವೆಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಬೋರ್ಡ್ನಲಿ 8 ಸಂಶೋಧನಾ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಸುಳ್ಳು ಎಂಬ ಬಲವಾದ ಆರೋಪಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತು ಸೂಕ್ತ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವಂತೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯವರು ಏರೋನಾಟಿಕ್ಸ್ ರಿಸರ್ಚ್ರ ಅಂಡ್ ಡೆವೆಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಬೋರ್ಡ್ನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಿರುವ ಅವರು ಮಹೇಶಪ್ಪನವರು ಹೇಳಿಕೊಂಡ 8 ಸಂಶೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ವಿಟಯುಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗಿದ್ದು ಇನ್ನು ಮಿಕ್ಕ 7 ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ತಾನಿದವರೆಗೂ 4 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪಿಎಚ್ಡಿಗೆ ಗೈಡ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ವಿಟಿಯುನ ಯಾವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೂ ಇವರು ಗೈಡ್ ಆಗಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಇತರೆ ವಿವಿಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಗೈಡ್ ಆಗಬೇಕೆಂದರೆ ವಿವಿಯಿಂದ ಪಡೆಯಬೇಕಾದ ಅನುಮತಿಯನ್ನೂ ಇವರು ಪಡದೇ ಇಲ್ಲ ಇದುವರೆಗೂ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅದೂ ಸುಳ್ಳು. ಹೀಗೆ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರ ಅಕಾಡೆಮಿಕ್ ದಾಖಲೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿತ ಸುಳ್ಳಿನ ಕಂತೆಗಳು. ಈತನ ನಿಜ ಅಕಾಡೆಮಿಕ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಅನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಈತ ಉಪಕುಲಪತಿಯಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಅನರ್ಹ ಮತ್ತು ಅಯೋಗ್ಯ. ಇಂತಹ ಒಬ್ಬ ಬೋಗಸ್ ಆಸಾಮಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ವಿಟಿಯುದಂತಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವಿವಿಗೆ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಹೇಶಪ್ಪನವರ ಹೆಸರನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ ಸರ್ಚ ಕಮಿಟಿಯವರನ್ನು ಈ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗಿ ಅವರು ನಮಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಕಛೇರಿಯಿಂದ ಬಂದ ಬಯೋಡಾಟಾಗಳನ್ನೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಮೂಲವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆವು. ಅದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ನಾವು ಮೂವರ ಹೆಸರನ್ನು ಅಕಾರಾದಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗೆ ಸುಚಿಸಿದೆವು ಎಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಕಛೇರಿಯು ಬಂದ ಅರ್ಜಿಗಳ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಪರಾಂಬರಿಸದೆ ಸರ್ಚ್ರ್ ಕಮಿಟಿಗೆ ಗುಜರಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತೆ? ಹೌದು ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಅಚಾತುರ್ಯವೇ ಅದು. ಹೋಗಲಿ ನಂತರ ಅಕಾರಾದಿಯಾಗಿ ಮೂರು ಹೆಸರುಗಳು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಲ್ಲ, ಆಗ ಆ ಮೂರು ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರನ್ನೇ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಏಕೆ ಆರಿಸಿದರು? ಆಗಲಾದರೂ ಅವರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲಿ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ ನೇಮಕಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಬಳಿ ಲಾಬಿ ನಡೆಸಿದ್ದರೆ? ಅಂತಹುದೊಂದು ಲಾಬಿಗೆ ಭಾರಧ್ವಾಜ್ ಮಣಿದರೆ?

ಈಗ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಹನ್ಸರಾಜ್ ಭಾರಧ್ವಾಜ್ ಅವರಿಗೆ ಅತ್ತ ದರಿ ಇತ್ತ ಪುಲಿ ಎಂಬಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ. ಅತ್ತ ಮಹೇಶಪ್ಪನವರ ತಪ್ಪುಗಳು ದಾಖಲೆ ಸಮೇತ ಸಾಬೀತಾಗುತ್ತಿದೆ, ಈಗ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡು ಅವರನ್ನು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ವಜಾಗೊಳಿಸಿದರೆ ಅವರ ನೇಮಕವೇ ತಪ್ಪು ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಗೌರವಾನ್ವಿತ ವಿವಿಗೆ ಇಂತಹ ಒಬ್ಬ ಫ್ರಾಡ್ ಅನ್ನು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ ಆರೋಪವನ್ನು ಹೊರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲ ಈ ಆರೋಪಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳು ಎಂದೋ ಅಥವಾ ವಾಸ್ತವಾಂಶವನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ನೋಡದೆ ಇದ್ದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರೆ ಅದು ಅವರ ನೈತಿಕ ಭಾಷಣಗಳಿಗೆ ತೀರದ ಕಳಂಕ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮುಂದಿನ ನಡೆಯಾದರೂ ಯಾವುದು? ಇದು ಸದ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಕ್ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಆಗಿರುವ ಪ್ರಮಾದವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮಹೇಶಪ್ಪನವರನ್ನು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ವಜಾಗೊಳಿಸಿ ನೂತನ ಸಮರ್ಥ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಪುನಃ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಡಬೇಕೆಂಬುದು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರೆಲ್ಲರ ಆಗ್ರಹ.

ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ದಂಧೆ - ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಮೈದಾನ ಇನ್ನು public parking lot!!


ಅತ್ತ ಅಸಲಿಗೆ ಇಲ್ಲದೇ ಇರುವ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮತದಾರರನ್ನು ತಣಿಸುವಂತೆ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಪಾಪ್ಯುಲಿಸ್ಟ್ ಆದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ, ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿ ಅವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಂತೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ ಶುದ್ಧ ರಾಜಕಾರಣಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಭುದೇವ ಮತ್ತೊಂದು ಮಜಲಿನಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ನಾಯಕರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ವಿವಿಯ ಭೂಮಿಗೆ ಕೈಹಚ್ಚಿ ಕೂತಿದ್ದಾರೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಗೆ development and revenue generation model ಒಂದನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಭಾಗವಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ಭಾರತಿ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್ bio-park,  ಲಾಲ್ ಬಾಗ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ 4 ಸಣ್ಣ botanical garden ಗಳು, ವೃಷಭಾವತಿ ವ್ಯಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೊಳಚೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಘಟಕ, ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಮತ್ತು ಒಂದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ನಿಲಯ ತಲೆ ಎತ್ತಲಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಇದೇ ಪ್ರಪೋಸಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ವಿಷಯವಿಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ - ಗಾಂಧೀನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನ ಹಿಂದಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಕ್ರೀಡಾಂಗಣವನ್ನು public parking lot ಮಾಡುವ ಪ್ರಪೋಸಲ್ಲು!

ಈ ಎಲ್ಲ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೂ ವಿವಿ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕೂಡ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಿವಿ ಇದನ್ನು ಬಿಡಿಎ ಅವರೊಡಗೂಡಿ BOOT - Build, Own, Operate and Transfer ನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದೆ. ಅಂದರೆ ಈಗ ಬಿಡಿಎ ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹಣ ಹೂಡುತ್ತದೆ. ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಹೂಡಿದ ಹಣ ಹಿಂತಿರುಗುವವರೆಗೆ ಅಂದರೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಎ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅದನ್ನು ವಿವಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇನೂ ಹೊಸ ಮಾದರಿಯಲ್ಲ. ನೈಸ್ ರಸ್ತೆ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದೇ ಈ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ. ಇದರ ಗೋಜಲುಗಳು ಅಪಾರ. ಕಡೆಗೆ ಇದರ ಪಯಣ ಭೂಮಿಯ ಪರಭಾರೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಒಂದು ಡ್ರಾಫ್ಟ್ ಒಪ್ಪಂದದವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಒಪ್ಪಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಎಗೆ ಕಳಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.

ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಕ್ರೀಂಡಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಅಸಲಿಗೆ ಇವರು ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿರುವುದಾದರೂ ಏನು? ಬಹುಮಹಡಿ ಸಮುಚ್ಛಯ. ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಾಹನ ನಿಲುಗಡೆ ನಿಲ್ಡಾಣ, ಅದರ ಮೇಲೊಂದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಕನ್ವೆಂಷನ್ ಸೆಂಟರ್ ಇಲ್ಲ ಒಂದು ಒಳಾಂಗಣ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ. ಉಪಕುಲಪತಿ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಒಂದೊಂದು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ಒಳಾಂಗಣ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ ಅಂತಾರೆ, ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಕಟ್ಟಿಬಿಡೋಣ ಅಂತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಒಳಾಂಗಣ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಪೋಸಲ್ಲು ತುಂಬಾ ಹಳೆಯದು. ಸುಮಾರು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅದು ಧೂಳು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧವೂ ಇದೆ. ಈಗ ಈ ಜಾಗವನ್ನು ಏನಾರೂ ಮಾಡಿಯೇ ತಿರಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ಕಟ ವಾಂಛೆಯಿಂದ ಹೊರಟಿರುವುದು, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಿರುವುದು ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾದ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರೇ. ಅಸಲಿಗೆ ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಸ್ಪಷ್ಟವಿರುವುದು ಈ ಜಾಗವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದೊಂದೇ ಆಗಿದೆ.

ಇನ್ನು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರು ನೀಡುವ ಸಮರ್ಥನೆಯಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಪ್ರತೀಕವೋ, ವ್ಯಂಗವೋ, ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವೋ? ತಿಳಿಯದು. ಈ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಗ್ರೌಂಡ್ಸ್ ಅನ್ನು ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ನೀಡಿದರೆ ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಬರಿಯ 5 ಸಾವಿರ, ಇನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ ಬರಿಯ 1 ಸಾವಿರ. its under utilised. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಜಾಗವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅದರಿಂದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು returns ಅನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುವುದು!!! ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ 12 ಎಕರೆ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಭೂಮಿ `ಪಾಳು' ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಎಂತಹ dead capital. ಇದನ್ನು ಹೇಗೆಲ್ಲಾ encash ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ಇದು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕುಲಪತಿಗಳು ಯೋಚಿಸುವ ವಿಧಾನ.  ಈ ವಾದಸರಣಿಯಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನಿಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿ. ಹುಡಗರ ಮನೋ-ದೈಹಿಕ ವಿಕಸನಕ್ಕೆಂದು ತೆಗೆದಿರಿಸಲಾಗಿರುವ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ ಇವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ a dead capital under utilised which needs to be commercially exploited for revenue generation. ಇದು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ವಿವಿಗಳ ಬೌದ್ಧಿಕತೆ. ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಎತ್ತ ನಡೆದಿವೆ? ಜಾಗತೀಕರಣದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಇವು ಅಂಗಡಿಗಳಾಗಿ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿವೆಯಾ? ಇಲ್ಲ ನಮ್ಮ ವಿವಿಗಳೂ ಕೂಡ carporate ಸಂಸ್ಥೆಗಳೋ?

ಹೋಗಲಿ ಇವರಿಗೆ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಹತ್ವದ ಅರಿವಾದರೂ ಇದೆಯೇ? ಇದು ಸುಮಾರು 150 ವರ್ಷಗಳ ಹಳೆಯ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ. ಕರ್ನಾಟಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ತವರು ಮನೆ. ಅಸಲಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಜನಿಸಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲಿ. 1972ರಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನಸ್ವಾಮಿ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವವರೆಗೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಏಕೈಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸ್ಟೇಡಿಯಂ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜ್ ಗ್ರೌಂಡ್ಸ್! ಇಲ್ಲಿ ಅನೇಕಾನೇಕ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಟೆಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಫಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ನ ಪಂದ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ಪ್ರಸನ್ನ, ವಿಶ್ವನಾಥ್, ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಬೆಗಳು ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಅವರೆಲ್ಲರ ತವರು ಮನೆ. ಈ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಅಸಂಖ್ಯ ಸಮಾವೇಶಗಳಾಗಿವೆ ಇಲ್ಲಿ. ಹಳೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೆಗ್ಗುರತು ಇದು.

ಇನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಇಂದಿನ ಕಾಂಕ್ರೀಟು ಕಗ್ಗಾಡಿನ ನಡುವೆ ಉಳಿದಿರುವ 12 ಎಕರೆಗಳ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಲಂಗ್ ಸ್ಪೇಸ್ ಇದು. ಅತ್ತ ರೇಸ್ ಕೋರ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಬಹುಮಹಡಿ ಸಮುಚ್ಛಯ, ಇತ್ತ ಜೈಲನ್ನು ನುಂಗುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಇತ್ತ ಅಳಿದುಳಿದಿರುವ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಕ್ರೀಡಾಂಗಣವನ್ನು ಕಬಳಿಸಿಬಿಡುವ ಹುನ್ನಾರ. ಇನ್ನು ವಿವಿ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಕೂಡ ಇದು ಸಮ್ಮತವಲ್ಲ. ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ ವಿವಿ ಆಸ್ತಿ. ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಎಗೆ ನೀಡುವುದು ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅದು ಸರ್ಕಾರದ ಕೈವಶವಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳಿವೆ. ಮತ್ತು ಸದ್ಯ ಕೂಡ ಅದು ವಿವಿ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗ. ಅಂತ ಜಾಗೆಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ವಾಹನ ನಿಲುಗಡೆಗೆ ತೆರೆಯುವುದು ಸರ್ವಥಾ ಅಸಮರ್ಥನೀಯ. ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಕೂಡ ಇದು ಖಂಡನೀಯ.

ಇನ್ನು ವಿವಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಸಬಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಂಕೀರ್ಣಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸ ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರಿಭಾವಿಸಬೇಕು? ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬಾಂಬೆ ವಿವಿಯನ್ನು ಶೇರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಲಿಸ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದರು ಇಂಥದೇ ಜನ. ಅವ್ರು ಹೇಳಿದ್ದೂ ಇದನ್ನೇ ವಿವಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಸಬಲೀಕರಣ. ಅದು ಸರ್ಕಾರದ ಕರ್ತವ್ಯ. ವಿವಿಗಳು ಹಣ ಮಾಡುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲ. ಆದಾಯ ವರಮಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಪದಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಶ್ರೀಮಂತ ವಿವಿಯೆಂದೆ ಜನಜನಿತ. ಮಿಕ್ಕ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ೧೦೦-೨೦೦ ಕಾಲೇಜುಗಳಿದ್ದರೆ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಯಡಿ ೭೦೦ ಕಾಲೇಜುಗಳಿವೆ. ಅದರ ಅಗಾಧತೆಯ ಕಾರಣವಾಗಿ ಅದರ ವರಮಾನವೂ ಹೆಚ್ಚೇ. ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಧೃಢವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿರುವುದು ಕೊರತೆಯಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ financial mismanagement. ತಿಮ್ಮಪ್ಪನವರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ excess ಇದ್ದ ಹಣಕಾಸು ಈ 4 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 12 ಕೋಟಿಗಳ ಡೆಫಿಸಿಟ್ ಆದುದಾದ್ರೂ ಹೇಗೆ? ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹಿಯಿಲೆಬ್ಬಿಸಿ revenue generation ಗೆ ಇಳಿದಿರುವ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಹುಚ್ಚು populist scheme ಗಳನ್ನು ಅಮಲು ಮಾಡಲು ದುಡ್ಡಿದೆ. ಅಥವಾ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜ್ ಮೈದಾನವನ್ನು ಅಡ ಇತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡು ಹೊಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ?

ವಿವಿ ಆಡಳಿತದ ಈ ನಡೆಗೆ ಒಳಗಿಂದಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿರೋಧವಿದೆ. ಇನ್ನು ಈ ಕುರಿತು ವಾಟಾಳ್ ನಾಗರಾಜ್ ಹೋರಾಟ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನಾಡಿನ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರೆಲ್ಲರೂ ಇತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಮಿಸ್ಟರ್ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರು ಯಾರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಇದೇ ತಿಂಗಳ 27 ರಂದು ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಸಭೆ ನಡೆಯಲಿದ್ದು ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಇವತ್ತಿನ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿರುವುದು ಸರ್ಕಾರ ನೇಮಿಸಿರುವ ಹೌದಪ್ಪಗಳು. ಪ್ರಭುದೇವ ಈ ಬಣದ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನಾಯಕರು. ಹಾಗಾಗಿ ಇದು ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ನ ಅನುಮೋದನೆ ಪಡೆದುಬಿಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಆಗ ಹೋರಾಟ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ತಡೆಯುವುದೂ ಮುಖ್ಯ. ಅದಕ್ಕೆ ಧರಣಿ ಹೋರಾಟಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ನಾವು ಸಿದ್ಧರಿರಬೇಕಗುತ್ತದೆ.

ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ಸಾಧನಾ ಸಮಾವೇಶ?!


ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಎತ್ತ ನಡೆದಿವೆ? ರಾಜಕೀಯದ ಅಡ್ಡೆ - ಪಡಸಾಲೆಯಾಗಿ ಹೋದವೇ ನಮ್ಮ ವಿವಿಗಳು? ಈಗ ಅಲ್ಲಿರುವುದು ಶುದ್ಧ ಚಮಚಗಳು. ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ನರಸಿಂಹಯ್ಯನಂತಹವರು ಉಪಕುಳಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಗ ಮಂತ್ರಿ ಮಹೋದಯರು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ರು. ಇಂದು ವಿಸಿ ಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಚಮಚಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವತ್ತು ವಿವಿಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಗೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ದುರ್ದೈವವೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವ ಇಚ್ಛೆ ಯಿಂದ ಬಳಿ ಕೊಡುತ್ತಿರುವವರು ನಮ್ಮ ಉಪಕುಳಪತಿಗಳೇ. ಇವು ಇವತ್ತು ಶುದ್ಧ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಮಟ್ಟದ ರಾಜಕೀಯದನ್ಗಳಗಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿವೆ.  ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಯ ಸದ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಕುಲಪತಿ ಡಾ.ಎನ್.ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರ ಯೋಜನೆ-ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದವರಿಗಾರಿಗಾದರೂ ಈ ಸಂಶಯ ಮೂಡದಿರದು.

ಪ್ರಭುದೇವ ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಈಗ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಶುದ್ಧ ರಾಜಕೀಯ! ಪ್ರಭುದೇವ ಜಾತಿಯಿಂದ ಲಿಂಗಾಯತರು. ಒಂದು ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳನ್ನು ಜಾತಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸುವುದು ತಪ್ಪು , ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೇ ಜಾತೀಕರಣಗೊಂಡ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕುತ್ಸಿತ ಮನಸ್ಸುಗಳು. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮಾತು. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಲಿಂಗ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವುದು ಹೊಸದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಅದರ ಭಾಗವಾಗಿ ಜಯದೇವ ಹೃದ್ರೋಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದ, ತಮ್ಮ ಆಪ್ತವಲಯದ ಡಾ.ಎನ್ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು. ಅಸಲಿಗೆ ಅವತ್ತಿಗೆ ಇವರ ಹೆಸರು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ರಾಜೀವ ಗಾಂಧಿ ಆರೋಗ್ಯ ವವಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಿರಿಗೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಕ್ರೀನಿಂಗ್ ಕಮಿಟಿ ಇವರ ಹೆಸರನ್ನು ಸೂಚಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಭುದೇವರಿಗೆ ಅದೊಂದು ಕಾನ್ಸೋಲೇಷನ್ ಪ್ರೈಜ್. ಅಸಲಿಗೆ ಪ್ರಭುದೇಔ ಒಬ್ಬ ಅಕಾಡಮೀಷಿಯನ್ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಅವರೊಬ್ಬ ಹೃದಯ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ವೈದ್ಯ. ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಯಂತಹ ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿ ಅಕಾಡಮಿಕ್ ವಿವಿಗೆ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ಹೋದರು ಪ್ರಭುದೇವ.

ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಅವರು ಕೆಲವೊಂದು ಉತ್ತಮ ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪದವಿ ಮತ್ತು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಕೋರ್ಸ್ಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ತಂದರು. ನಂತರ ಇವರು ಕೈಹಾಕಿದ್ದು ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಅನೇಕ ತಿಮಿಂಗಲಗಳಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಆಹಾರ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡಿ ಹಾಕಿದರು. ಮೂಗು ಮುರಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲವೇ ಈವಯ್ಯ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದಾನೆ ಎಂಬಂತೆ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರ ತಲೆಗೆ ಹೋಗಿತ್ತು. ತಲೆ ನಿಲ್ಲದಾಯಿತು. ಬರಬರುತ್ತಾ ಅವರೊಬ್ಬ ಡಿಕ್ಟೇಟರ್ ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು. ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಹೊಗಳುಭಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಹೌದಪ್ಪಗಳನ್ನು ಸಾಕಿಕೊಂಡರು ಶರಣ ಮಠ ಸ್ಥಾಪನೆಯೂ ಪ್ರಭುದೇವರ ಪೀಠ ಆರೋಹನೆಯೂ ಸಾಂಗೋಪಾಂಗವಾಗಿ ನೆರವೇರಿತು. ಅವರದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಹಿತ್ತಾಳೆ ಕಿವಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರಭುದೇವರಲ್ಲದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಇವತ್ತು ವಿವಿಯ ಒಂದು ವರ್ಗ ಪ್ರಭುದೇವರನ್ನು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ. ಅದು ಅವರ ಹೊರತಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ

ಇದು ಒಂದು ಹಂತ. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಇವರು ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಇರುವುದು ಯಡಿಯುರಪ್ಪನವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಂತೆಯೇ. ಸರ್ಕಾರದ ಅಡಿಯಾಳು ಅಂದರೆ ಅದು ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯೇನೂ ಆಗಲಾರದು. ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಂದಿಗೆ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಅರವಿಂದ ಲಿಂಬಾವಳಿಯವರನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಆಗ ತಾನು ಪ್ರೋ-ಆಕ್ಟೀವ್ ವೈಸ್ ಛಾನ್ಸಲರ್ ಎಂಬಂತೆ ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟರು. ಲಿಂಬಾವಳಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಭುದೇವರ ನಡುವೆ ಬಹುದಿನಗಳವರೆಗೆ ಈ ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗಾಟ ನಡೆದಿತ್ತು. ಇವರ ಬಾಲ ಕತ್ತರಿಸಲು ಲಿಂಬಾವಳಿ ಒಂದು ಏಟು ಕೊಟ್ಟರೆ ಪ್ರಭುದೇವ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಎದುರೇಟು ಕೊಡುವುದು. ಹೀಗೆ ನಡೆದಿತ್ತು ಇವರ ಚದುರಂಗ. ಇದರ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಎಂ.ಜಿ.ಕೃಷ್ಣನ್ ಮತ್ತು ತಳವಾರ್ ಅವರನ್ನು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು ಲಿಂಬಾವಳಿ. ಕೂಡಲೇ ಕೆರಳಿ ನಿಂತ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರು ಛಾಜ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದರೆ ಕೊಠಡಿಗಳಿಗೆ ಬೀಗ ಜಡಿದು ಒಬ್ಬ ಉಪಕುಲಪತಿಗೆ ತಕ್ಕದಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ಈ ಕೂಡಲೇ ಬದಲಾಯಿಸುವಂತೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಗಂಟು ಬಿದ್ದರು. ಅದಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸರಿ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳಾಗಿ ಬಂದ ತಳವಾರ್ ಮತ್ತು ಎಂ.ಜಿ.ಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಜೊತೆ ಶುರುವಾಯಿತು ಇವರ ಶೀತಲ ಸಮರ. ಅವರಿಗೆ ನಯಾಪೈಸೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ತಂದಿದ್ದದ್ದೂ ಅದಕ್ಕೆ, ಅವರು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪವರ್ ಸೆಂಟರ್ ಅನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಬೀದಿ ಜಗಳಗಳು ರಸ್ತೆ ತಲುಪಿದವು. ರಾಜಭವನ ಮುಟ್ಟಿದವು. ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪ ಪಟ್ಟಿ ಸಲ್ಲಿತವಾಯಿತು. ಸರಿ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳು ಬದಲಾದರು. ಇವರಿಗೆ ಬೇಕಾದವರನ್ನೇ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ನಾನು ಗೆದ್ದೆ ಎಂಬ ಅಹಂಬಾವ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಏಳುಬೀಳಿನ ನಡುವೆ ಲೀಂಬಾವಳಿ ಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ವಿ.ಎಸ್.ಆಚಾರ್ಯ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಂತ್ರಿಯದರು. ಉಪಕುಲಪತಿ ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವಾಲಯದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿದೆ! ಹಾಗಾದರೆ ಏನಿದು ಲಿಂಬಾವಳಿಯವರು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ವಿರುದ್ಧದ ಬಣಗಾರರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೋ ವಿರೋಧ? ಇದು ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಇದು ನೈಜ.

ಇನ್ನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಡಾ.ಎ.ಎನ್.ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರ ಮಗನಿಗೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಅತ್ಯಾಪ್ತ ಕ್ರಷಿ ಸಚಿವ ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿಯವರ ಮಗಳನ್ನು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವರು ಬೀಗರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ನಂತರವಂತೂ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರ ತಲೆ ತಿರುಗಿದೆ. ಅವರೂ ಒಬ್ಬ ರಾಜಕಾರಣಿಯಂತೆ ಫೋಸು ಕೊಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಚನೆಗಳು ಇದನ್ನೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನೇ ಗಮನಿಸಿ. ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಿವಿ ವತಿಯಿಂದ ತಿಂಗಳಿಗೆ 500/- ಸ್ಕಾಲರ್ಷಿಪ್. ಏನು ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಉದ್ದೇಶ - ಪರಿಸಿಷ್ಠ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಗಡಗಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಸ್ಕಾಲರ್ಷಿಪ್ ಅನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೇ ಕೊಡಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ನಾನು ವಿವಿಯ ವತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಯೂಟ ಯೋಜನೆ. ವಿವಿಯ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ ರೂ2ಕ್ಕೆ ಮಧಾಹ್ನ ಬಿಸಿಯೂಟ ಯೋಜನೆ! ಯಾವ ಹುಡುಗರೂ ಸಹ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ವಿವಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಬದಲಿಗೆ ವಿವಿಯ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟ ಹಾಕಲಿ ಸಾಕು.

ಮೊನ್ನೆ ಜ್ಞಾನ ಭಾರತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಭಾಂಗಣದ ದ್ವಾರದಿಂದ ವೇದಿಕೆಯವರೆಗೆ ಶುದ್ಧ ರಾಜಕಾರಣಿಯಂತೆ ಸಭೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಗಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ನಡೆದು ಬಂದು ವೇದಿಕೆಯೇರಿ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣ ಇದೇ! ಪ್ರಭುಧೇವರವರ ರಾಜಕೀಯ ಸಾಂಗತ್ಯ ಸ್ನೇಹಗಳು ಅವರನ್ನು ಒಳಗಿಂದಲೇ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಅಣಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದೇ? ಅವರು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಸಾಧನಾ ಸಮಾವೇಶದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಾಪಗಾಂಡಾ ಮಾದರಿಯೇ? ಅವರನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಹೀಗನ್ನಿಸದೇ ಇರದು. ಒಂದು ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿಗೆ ಪಾಪ್ಯುಲಿಸ್ಟ್ ಆಗಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜಕಾರಣಿಯಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕಲ್ಟೀವೇಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಸಲಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಇಲ್ಲ ಚುನಾವಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ  ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರು ಪಾಪ್ಯುಲಿಸ್ಟ್ ಆಗುವುದರತ್ತಲೇ ತಮ್ಮ ನೋಟ ಬೀರಿದ್ದಾರೆ. ಓಬಿಸಿ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಸ್ಕಾಲರ್ಷಿಪ್ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2ರೂ.ಗೆ ಊಟದಂತಹ ಪ್ಯಾಪುಲಿಸ್ಟ್ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದೂ ಸಹ ಕಷ್ಟ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ ಕೂಡಲೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ವಿರೋಧಿಯಾಗಿಯೋ ಓಬಿಸಿ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿಯೋ ಚಿತ್ರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಯೋಜನೆಗಳ ಕುರಿತು ವಿವಿಯ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿರೋಧ ಬೇಗುದಿಯಿದ್ದರೂ ಅದು ವ್ಯಕ್ತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬಾಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದಂತಾಗಿದೆ.

ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ. ಒಂದೇ ಎರಡೇ? ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಸರಿ ಇಲ್ಲ, ನೆಟ್ಟಗೆ ಶೌಚಾಲಯಗಳಿಲ್ಲ. ಲ್ಯಾಬ್ಗಳಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನಭಾರತಿ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ರಸ್ತೆಗಳು ನೆಟ್ಟಗಿಲ್ಲ. ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರು ಇತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರೆ ಉತ್ತಮ. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಿದಿದೆಯಲ್ಲ ಇದು ಸರ್ವಥಾ ಖಂಡನೀಯ.

ಪಭುದೇವ ಅವರ ಮುಂದಿನ ಯೋಜನೆಯೇನಿರಬಹುದು? ಮಹಿಳಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸೈಕಲ್? ಇಲ್ಲ ಸೀರೆ? ಏ ಇಲ್ಲ ಚೂಡೀದಾರ್? ಸೀರೆ ಯಾರು ಉಡುತ್ತಾರೆ ಈಗಿನ ಹುಡುಗೀರು? ಹಾಗಾದರೆ ಜೀನ್ಸ್ ? ಅದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿರೋಧಿ...ಇವರು ಮುಂದಿನ ಭಾಗ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯರೋ? ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಸದ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಾಧನಾ ಸಮಾವೇಶ ಸರ್? ಎಲ್ಲಿ ಮಾಡ್ತೀರ ಸರ್ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನ? ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜ್ ಮೈದಾನವನ್ನೂ ಬಿಡಿಎಗೆ ಪರಭಾರೆ ಮಾಡ್ತಿದಿರೆ? ಜಾಗ ಎಲ್ಲಿ ಸರ್? 

ವಿವಿಗಳಲಿ ಛಾನ್ಸೆಲರ್ ಪಾತ್ರವೇನು?

ಹಿಂದಿನ ವಾರಚಷ್ಟೆ ನಾವು ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿನ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಹಗರಣ, ಹಾಗೂ ಅವರು ಹೇಗೆ ಪೀನಲ್ ಆಕ್ಷನ್ನಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಿಸ್ತೃತವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಿವಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಪಾತ್ರವೇನು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಎಲ್ಲ ವಿವಿಗಳ ಕುಲಪತಿಗಳು. ಅವರು ಜೂನ್ 24ರಂದು ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತಡೆಯಾಜ್ಞೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಜುಲೈ 14, 2010ರಂದು ಒಮದು ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಅಧಿನಿಯಮ 2000, ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವುದೇ ವಿವಿಯ ವಿಶ್ರಾಂತ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸು ಹೂಡುವಂತಿಲ್ಲ! ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರೆದು ಅವರು ಸೆಕ್ಷನ್ 53(6)ರಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ನೇಮಕಾತಿಗಳೂ ಸಿಂಧುವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಶರಾ ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ರಂಗವಿಠಲಾಚಾರ್ ಅವರ ವರದಿ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿ ಸೇರಿದೆ. ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಖಂಡ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತ, ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ ನೇಮಕಾತಿ, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ನಡೆದ ಅನ್ಯಯ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮೊಹರು ಬಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಸಕರ್ಾರದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಒಬ್ಬ ಕಳಂಕಿತನನ್ನು ಹೀಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ರಂಗವಿಠಲಾಚಾರ್ ನೇತೃತ್ವದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖಾ ಆಯೋಗ ಶಶಿಧರಪ್ರಸಾಧ್ ಅವರನ್ನು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸು ದಾಖಲಿಸಲು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದೆ. ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಡಿದಾಡಲಿ ಬಿಡಿ. ಮಾಜಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳು ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಬಾರದು ಅಂತಾರಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಭಾರಧ್ವಾಜರು. ಉಪಕುಲಪತಿಗಳೇನು ಕಾನೂನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವರೇ? ಇದು ಕೇಂದ್ರ ಕಾನೂನು ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಭಾರಧ್ವಾಜರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇ?

ರಜ್ಯಪಾಲರ ಈ ನಡೆಯೇ ಖಂಡನೀಯ ಅಂದರೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರು ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಯಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಏನನ್ನಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ. ಬಾಲಿಶವೋ? ಪಾಳೆಗಾರಿಕೆಯೋ?  ಅವರೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಮೊನ್ನೆ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಮೈಸುರಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದರು. ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯ ಕುಲಪತಿಗಳಾದ ಪ್ರೊ.ವಿ.ಜಿ.ತಳವಾರ್ ಅವರು ಅತಿಥಿ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಕಾರಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹಾರ ಹಿಡಿದು ಎದುರುಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಹಾಗೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮುಂದೆಯೇ ಸ್ಫೋಠಿಸಿದ್ದಾರೆ. There is no sanctity for my order in your university. What do you think of yourselves? You are trying to put up students against me! As soon as I get back to Bangalore I will write about you to the chief minister. Henceforth I will not enter mysore university. Do whatever you want. . I will also talk about this with the prime minister and ask him to stop the funds for the university….ಹೀಗೇ ಸಾಗಿತ್ತು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಆಟಾಟೋಪ. ಅದಕ್ಕೆ ಪಾಪ ತಳವಾರ್ ಅವರು ಸಾರಿ ಸರ್, ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ತೀನಿ ಸರ್...ಸಾರಿ ಸರ್ ಅಂತ ಉಲಿಯುತ್ತಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಈ ನಡವಳಿಕೆ ಖಂಡನೀಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರು ಅವತ್ತು ಎಲ್ಲೆ ಮೀರಿ ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದ್ದರು. ಅಸಲಿಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಕೋಪಾತಾಪಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನು? ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಏನೂ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಎಂದು ಇವರೇನೋ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಉಳಿಸಿ ಎಂಬ ನಿನಾದದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಚಳುವಳಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ವಿವಿಯ ಶಿಕ್ಷಕ ವರ್ಗ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಸಂಘಟನೆಗಳು, ದಲಿತ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪ್ರೆಷರ್ ಅನ್ನು ತಡೆಯದಾದ ಪ್ರೊ. ತಳವಾರ್ ಅವರು ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಕುರಿತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ನಾಯಕರಿಗೆ ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಸಭೆಯಲ್ಲೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮನ್ನು ದೋಷಿಯಂತೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ತಳವಾರ್ ಅವರು ಎಂದು ಕೆಂಡ ಕಾರಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸರ್ವಥಾ ಖಂಡನೀಯ. Wasn't the governor exceeding his brief in behaving so? ಖಂಡಿತ ಹೌದು. ಹಾಗಾದರೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಪಾತ್ರವಾದರೂ ಏನು? ಅವರನ್ನು ಛಾನ್ಸೆಲರ್ ಅಂತ ಕರೀತಾರಲ್ಲ, ಆ ಸ್ಥಾನದ ಮಹತ್ವವೇನು? ಅಧಿಕಾರಗಳೇನು? ಒಟ್ಟಾರೆ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಛಾನ್ಸೆಲರ್ನ ಪಾತ್ರವೇನು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಕೂಲಂಕುಷ ಚರ್ಚೆಗೆ ಇದು ಸಕಾಲ. 

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳು ಯಾವತ್ತೂ ಸರ್ಕಾರದ ಅಡಿಯಾಳುಗಳಲ್ಲ. ಅವು ಸ್ವಾಯತ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಸಲ್ಲದು. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಳಗಿರಿಸದೆ ರಾಜ್ಯದ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿರುವ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಕೆಳಗಿರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಎಲ್ಲ ವಿವಿಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು, ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ವಿವಿಗಳ ಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ವಿವಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧಿಕಾರಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವರು ಬರಿಯ ರಬ್ಬರ್ ಸ್ಟಾಂಪ್ ಅಲ್ಲ. ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿ, ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳ ನೇಮಕದಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಿವಿಯ ಆಡಳಿತದಲ್ಲೂ ಅವರಿಗೆ ಅಪಾರ ಅಧಿಕಾರಗಳಿವೆ. ಅದನ್ನು ಈ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಪಾಲರೂ ಕೂಡ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಏನೇ ವಿವಾದಗಳಾದರೂ ಅವರು ಸರ್ಕಾರದ ಬಳಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಬಳಿ ದೂರು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗೆ ವಿವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ. ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಮತ್ತಿತರರನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ. ವಿವಿ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ತಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಸಭೆ ನಡೆಸಲು ಅವರು ಆದೇಶಿಸಬಹುದು. ರಾಜ್ಯಪಾರು ಸುವೋ ಮೋಟೋ ವಿವಿಯ ಆಡಳಿತ, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ, ಆರ್ಥಿಕ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಡೈರೆಕ್ಷನ್ಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಇದಲ್ಲದೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಕಮೀಷನ್ ಆಫ್ ಎನ್ಕ್ವೈರಿಯ ಮೂಲಕ ವಿವಿಯ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಷನ್ ನಡೆಸಿ ತಮ್ಮ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಕೊಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇವುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಹೊರತು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ. 

ವಿವಿಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದದ್ದು ಕುಲಾಧಿಪತಿಗಳ ಕಾನ್ಸೆಪ್ಟು. ಇದು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿ ಕೂಡ ಆಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಮರ್ಜಿಗೆ ಕಾಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ವಿವಿಗಳಿಗಿಲ್ಲ. ಈ ಪದವಿ ವಿವಾದಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರುವುದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ರಬ್ಬರ್ ಸ್ಟಾಂಪ್ಗಳಾಗದೇ ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿದಾಗ, ಅಂದಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನೇತಾರರಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನ ದರ್ಗಾಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಪಾಡಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಪ್ಲೇಗ್ರೌಂಡುಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ವಿವಿಗಳಂತಹ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬಿಡುವ ಮಾತೆಲ್ಲಿಯದು? ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಸಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನೇ ಅವರು ಅಂಗೀಕಾರ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದೆ ಹಲಾರು ಬಾರಿ ಇದನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದ  ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ವೊಡ್ಡೋಲಗಗಳು ಈ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ರಾಜಭವನದ ನಡುವೆ ತೀವ್ರತಮ ತಿಕ್ಕಾಟಗಳಿಗೂ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. 

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಯಲಲಿತಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭ. ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರನ್ನು ವಿವಿಗಳ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಆಡಳಿತ ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಸಮಾಧಾನವಿತ್ತು ಅವರಿಗೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು flashpointನಲ್ಲಿ ಸಿಡಿದೆದ್ದೆರು. ಕೂಡಲೇ ಒಂದು ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಂದರು. ಈ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯು ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಿದಲ್ಲದೆ, ಅವರಿಂದ ವಿವಿಗಳ ಛಾನ್ಸೆಲರ್ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರ್ರಿಗಳ ತಲೆಗೆ ಕಿರೀಟವಾಗಿಟ್ಟಿತ್ತು! ಅಲ್ಲಿಗೆ ವಿವಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ರಾಜಕೀಯ ಅಡ್ಡೆಗಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅಂದಿನ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ತಮ್ಮ ಅಂಕಿತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಈ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳು ಇದು ಅಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಎಂದು ಈ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಗೆ ಋಜು ಹಾಕದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ವಿವಿಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ್ದರು. ಇದೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಆಂಧ್ರದಲ್ಲೂ ಆಗಿತ್ತು. ಎನ್.ಟಿ.ರಾಮರಾಯರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ವಿವಿಗಳಲಿ ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯಾರೋ ಕಿವಿ ಕಚ್ಚಿದ್ದನ್ನು ನೆಚ್ಚಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯನ್ನೇ ವಿವಿಗಳ ಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿಸುವ ವಿಧೇಯಕವನ್ನು ತರುವ ಉಮ್ಮೇದಿನಲ್ಲಿದ್ದರು ರಾಯರು. ಆದರೆ ಅನೇಕರು ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವರು ವಿರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೂ ಇಂಥದೊಂದು ಪ್ರಸಂಗ ನಡೆಯಿತು. ಎಸ್ಸೆಂ. ಕೃಷ್ಣರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಆಪ್ತೇಷ್ಟರನ್ನು ವಿವಿಯೊಂದರ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸ ಹೊರಟರು. ಆದರೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಕೆಂಡಾಮಂಡಲರಾದ ಕೃಷ್ಣ ಯೂನಿವಸರ್ಿಟಿ ಆಕ್ಟ್ ಗೆ ಒಂದು ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ನೇಮಕವನ್ನು ರಾಜ್ಯಪಾಲರೇ ಮಾಡುತ್ತಾರಾದರೂ But it has to be in concurrence of the state government ಅಂತ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಅವತ್ತಿನಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿವಿಗಳ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ನೇಮಕ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ರಾಡಿಯೆದ್ದು ಹೋಗಿದೆ. ಇದು ಬಿಟ್ಟರೆ ವಿವಿಗಳ ಛಾನ್ಸೆಲರ್ ಪದವಿ ವಿವಾದಾಸ್ಪದವಾದದ್ದು ಕಡಿಮೆ. ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿ, ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್, ಫೈನಾನ್ಸ್ ಆಫೀಸರ್ ಮತ್ತಿತರ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ನಡೆಯುವ ನೇಮಕಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಹಣ ಎಲ್ಲವೂ ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಲೇ ಇವೆಯಾದರೂ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅಂತೆ ಕಂತೆಗಳು, ಬಜಾರ್ ಗಾಸಿಪ್ ಅಷ್ಟೆ. ಎಲ್ಲೂ ಅಂಥದೊಂದು ಪ್ರಕರಣ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದು ರಾಡಿಯಾದ್ದಂತಿಲ್ಲ. 

ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಆಶಯಕ್ಕಾಗಿ ವಿವಿಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪಾಲರೂ ಕೂಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಅವರ `ಪೂಜ್ಯ ತಂದೆಯವರಾದ ಕರ್ನಾಟಕ ರತ್ನ' ದೇಜಗೌ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಳಂಕಿತ ಪುತ್ರನ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿ ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಕೂತಿದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟವರು ನಮ್ಮ ಚಂಪಾ ಒಬ್ಬರೇ. ದೇಜಗೌ ಅವರು ಒಂದು ಅನೈತಿಕ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನೈತಿಕ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. - ಚಂಪಾ. ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಅಲ್ಲವೇ. ದೊಡ್ಡವರ ಸಣ್ಣತನಗಳು


ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಲಿ ಜಾತಿ ಹಣದ ಗಲೀಜು


ವಿವಿ ವಿಶ್ವದರ್ಶನ ಮಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಂದಿನ ವಾರದಿಂದಷ್ಟೇ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿಲಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲ 16 ವಿವಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಗೆಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ ಈ ಲೇಖನಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸೂಕ್ತ.

ಮೈಸೂರು ವಿವಿಗೆ ಒಂದು ದೈತ್ಯ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೊದಲ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ. ಭಾರತದ 6ನೇ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ. ಅದು 1916 ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಮೋಕ್ಷಗುಂಡಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು ಮೈಸೂರಿನ ದಿವಾನರಾಗಿದ್ದ ಸುವರ್ಣಯುಗ. ಅಂದಿನ ಮೈಸೂರು ಸಂಸ್ಥಾನದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರಾದಂಥ ಸಿ.ಆರ್.ರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಡೆನಹ್ಯಾಮ್ ಎಂಬುವವರನ್ನು ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ನೇಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರೀರ್ವರೂ 5 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಸಂಚರಿಸಿ ಕೇಂಬ್ರಿಡ್ಜ್, ಆಕ್ಸ್ಫಾರ್ಡ್, ವಿಸ್ಕಿನ್ಸನ್, ಚಿಕಾಗೋ ಮತ್ತಿತರ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿ ತಮ್ಮ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವರದಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಜುಲೈ 16, 1916ರಂದು ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಜುಲೈ 17ರಂದು ಮೈಸೂರಿನ ವಿಧಾನಸಭಾದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಮಂಡಿಸಿ ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಇಡಿಯ ಮೈಸೂರು ಸಂಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಈ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ. ಇದು ಅಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹೊರಗೆ ನಿಂತ ಮೊದಲ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ. ಈ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಹಿಂದೆ ಮೋಕ್ಷಗುಂಡಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರ ಕನಸು ಮತ್ತು ಶ್ರಮ ಕೂಡ ಅಡಗಿತ್ತು.

1956ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣದ ನಂತರ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಯತ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಇದೇ ವರ್ಷ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ಬಂದರು. ಕುಕ್ಕರಳ್ಳಿ ಕೆರೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ 739 ಎಕರೆಗಳ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. 1964ರಲ್ಲಿ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜ್ ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನು, 1980ರಲ್ಲಿ ಮಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನೂ 1987ರಲ್ಲಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನೂ, 1996ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸ್ಟೇಟ್ ಓಪನ್ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯನ್ನೂ carve out ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ತಾಯಿಯಂಥದು ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ. ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೊಮ್ಮೆ ತಿರುವಿ ಹಾಕಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಮಹಾಮಹಿಮರು ಅನೇಕ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಉಪರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಸರ್ವೆಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್, ಆರ್.ಕೆ.ನಾರಾಯಣ್, ಕುವೆಂಪು ಅವರಂಥವರು ಪಾಠ ಮಾಡಿದ ಜಾಗೆಯಿದು. ಇವತ್ತಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರು, ಮಂಡ್ಯ, ಹಾಸನ ಮತ್ತು ಚಾಮರಾಜನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಸದ್ಯ ಮೈಸುರು ವಿವಿಯಡಿಯಲ್ಲಿ  122 affiliated colleges, 5 Constituent Colleges, (with an aggregate of 53,000 students), 37 post graduate departments, 8 specialised research & training centres and 2 post graduate centres 55 regular academic programs ಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತದೆ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯ ವೆಬ್ಸೈಟು. ನ್ಯಾಕ್ ತಂಡದಿಂದ 5 ಸ್ಟಾರ್ ಎಂದು ಅಕ್ರೆಡಿಟ್ ಆಗಿರುವ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ನಮ್ಮದು ಎಂದು ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸದ್ಯ ಮೈಸುರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಲೈಬ್ರರಿ ಸೈನ್ಸಸ್ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಆಗಿ ಸುದೀರ್ಘ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಈ ಹಿಂದೆ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಕೂಡ ಆಗಿದ್ದ ಪ್ರೊ..ವಿ.ಜಿ.ತಳವಾರ್ ಅವರು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರೊ.ಪಿ.ಎಸ್.ನಾಯಕ್ ಅವರು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಬಿ.ರಾಮು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಇವಾಲ್ಯುಏಷನ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ centre for academic excellence ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದದು ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ. ಇಂದೂ ಕೂಡ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿದೆಯೇ? ಮೈಸೂರಿಗರು ಕೇಳಿದರೆ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟಾರು. ನೆನಪಿರಲಿ ಅದು ವಿಷಾದದ ನಗು.

ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಕೆಟ್ಟ ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣ. ಯಾವ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗ, ಬೋಧಕ ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಬೋಧಕೇತರ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಜಾತಿಗೊಂದು ಗುಂಪಿದೆ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ತಿಕ್ಕಾಟಗಳು, ಮೇಲಾಟಗಳೂ ಸಹ ಇವೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲ ವಿವಿಗಳ ಗೋಳೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ತೀರಾ ಕೆಳಮಟ್ಟದವರೆಗೂ ತಲುಪಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಈಗಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲ, ಹಲವಾರು ದಶಕಗಳಿಂದ ಇದು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯನ್ನು ಒಕ್ಕಲಿಗರ ವಿವಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ! ವಿವಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನೇಮಕ ಮತ್ತು ವಿವಿಯ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಮಾತ್ರ. ಸದ್ಯ ಒಕ್ಕಲಿಗರು ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಪ್ರಬಲವಾಗಿವೆ.

ಇದೇ ಕೋವಿನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಹಗರಣ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತ ಹಬ್ಬಿರುವ ವಿವಾದವನ್ನು ಗಮನಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಇತರ ವಿವಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಮೂಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನೀವು ಕೇಳೇ ಇರಬಹುದು. ಪ್ರೊ.ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸ್ ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಸರ್ಕಾರ ಹೇಳಿದ್ದರೆ, ವಿವಿಗಳ ಕುಲಪತಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಭಾರಧ್ವಾಜ್ ಅವರು ಇದನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು. ಅಸಲಿಗೆ ಏನಿದು ಗಲಾಟೆ? ಎಂದು ಕೆದಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಹಣದ ಗಲೀಜು! ಈಗ ಪ್ರೊ.ತಳವಾರ್ ಅವರು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರಲ್ಲ, ಅವರ ಹಿಂದೆ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದವರು ಅದೇ ವಿವಿಯ ಫಿಸಿಕ್ಸ್ ವಿಭಾಗದ ಹಿರಿಯ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಆದ ಪ್ರೊ. ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು. ಇವರು ಕನ್ನಡದ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ದೇ. ಜವರೇ ಗೌಡ ಅವರ ಮಗ. ನೆನಪಿರಲಿ ದೇಜಗೌ ಅವರು ಕೂಡ ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದವರು. ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೊಲಿಫಿಕ್ ಆಗಿ ಜಾತೀಯತೆ ನಡೆಸಿದವರು, ಒಕ್ಕಲಿಗರನ್ನು ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದವರು ಎಂಬ ಆರೋಪ ಹೊತ್ತವರು. ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಒಕ್ಕಲಿಗರನ್ನು ವಿವಿಗೆ ತುಂಬಿದರು ಎಂದೂ ಹೇಳುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಈಗ ನಿವೃತ್ತಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲ ಕೆಲವರು ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಗ ಪ್ರೊ. ಶಶಿಧರ ಪ್ರಶಾದ್ ಅವರು ವಿವಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾದರು. ಆ ಜಾಗಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕುಲಬಾಂಧವರನ್ನು ತುಂಬಿದರು!

ಯಾವುದೇ ಸರಕಾರೀ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅರಿವಿರುವಂತೆ ಮೀಸಲಾತಿಯಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸತಕ್ಕದ್ದು ಎಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಮೀಸಲಾದ ಪಂಗಡದವರು ಆ ಹುದ್ದೆಗೆ ಯಾರೂ ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಅದು ಮತ್ಯಾವ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬುದೂ ಕೂಡ ಸ್ಪಷ್ಟವಿದೆ. ಇದನ್ನು ರೂಸ್ಟರ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸನ್ಮಾನ್ಯ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಶಾದ್ ಅವರು ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಗ 169 ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ನೇಮಕಾತಿ ಆಗಿದೆ. ಈ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ರೂಸ್ಟರ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಅನ್ನು ಪಾಲಿಸೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾತಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಿದ್ದ ಹುದ್ದೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳು ಕುಲಬಾಂಧವರಿಗೆ ತಾಂಬೂಲವಾಗಿದೆ. ಈ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹಣದ ಪ್ರಭಾವ ಕೂಡ ಎಗ್ಗುಸಿಗ್ಗಲ್ಲದೆ ನಡೆದು ಹೋಗಿದೆ. ಮೈಸೂರು ವಿವಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಒಕ್ಕೂಟ ಈ ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೈಕೋರ್ಟ್ಗೆ ಮೊರೆ ಹೋದರು. ಕೂಡಲೇ ಸರ್ಕಾರ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ರಂಗವಿಠಲಾಚಾರ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖೆಗೆ ಅದೇಶಿಸಿದ್ದರು. ರಂಗವಿಠಲಾಚಾರ್ ಅವರು ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಈ ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ irregularity ಗಳಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರಲ್ಲದೆ, ಪ್ರೊ.ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸ್ ದಾಖಲಿಸುವಂತೆಯೂ ಈ ನೇಮಕಾತಿಯನ್ನು ಅಸಿಂಧುಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಈ ವರದಿಯನ್ನು ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಪ್ರೊ.ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸು ದಾಖಲಿಸಲು ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು. ಆಗ ಶುರುವಾಯಿತು ನೋಡಿ ದೊಡ್ಡ ಸರ್ಕಸ್. ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೋಳ್ಳಲು ಧಿಗ್ಗನೆ ಎದ್ದು ಕೂತರು ವೃದ್ಧ ದೇಜಗೌ. ಎಲ್ಲ ಒಕ್ಕಲಿಗ ನಾಯಕರ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೋದರು. ಎಸ್ಸೆಂ.ಕೃಷ್ಣ, ದೇವೇಗೌಡ ಎಲ್ಲರೂ ಆದರು. ಕಡೆಗೆ ವೀರಪ್ಪ ಮೊಯಿಲಿ ಅವರ ಬಳಿಯೂ ಹೋಗಿದ್ದರು ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಅಂತೂ ಮಗನನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶತಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೇ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅವರ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಫಲವಾಗುವವರೆಗೆ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ತಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಆ ಕುರಿತು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಯೋಚನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿವಿಯ ಹಾಲಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾದ ಪ್ರೊ.ವಿ.ಜಿ.ತಳವಾರ್ ಅವರು ಅದನ್ನು ಹೇಳದಯೇ ಶಿರಸಾ ವಹಿಸಿ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಜೂನ್ 14, 2010ಕ್ಕೆ ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣ ಕೂಡ ನೀಡದೇ 18ಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಿದರು. 18 ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮತ್ತೆ 24ಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಆಗಬೇಕಾದ್ದು ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಹಾಲಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾದ ಪ್ರೊ.ವಿ.ಜಿ.ತಳವಾರ್ ಅವರು ಯಾಕೆ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಆ ಪರಿ ಉತ್ಸುಕತೆ ತೋರಿದರು? ಯಾಕೆಂದರೆ ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕೇಸು ಬಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಳವಾರ್ ಅವರೂ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ! ಹೌದು ಪ್ರೊ.ವಿ.ಜಿ.ತಳವಾರ್ ಅವರು ಪ್ರೊ.ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿವಿಯ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಆಗಿದ್ದರು, ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಈ ನೇಮಕಾತಿಯ ಆಯ್ಕೆ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರೂ ಏನು ಗಾಂಧಿ ಅಲ್ಲ. ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೇ ಅಷ್ಟು ಕಕ್ಕುಲಾತಿ.

ಈಗಿರುವ ಸುದ್ದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ದೇಜಗೌ ಅವರು ಸತ್ಯ ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರಿಂದ ರಾಜ್ಯಪಾಲ ಹನ್ಸರಾಜ್ ಭಾರಧ್ವಾಜ್ ಅವರಿಗೆ ಫೋನು ಮಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರೊ.ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ ಅವರು ಬಚಾವ್! ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಎಲ್ಲ ವಿವಿಗಳ ಕುಲಪತಿಗಳು. ಅವರು ಜೂನ್ 24ರಂದು ಶಶಿಧರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ವಿರುದ್ಧದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತಡೆಯಾಜ್ಞೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಜುಲೈ 14, 2010ರಂದು ಒಮದು ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನರ್ಾಟಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಅಧಿನಿಯಮ 2000, ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವುದೇ ವಿವಿಯ ವಿಶ್ರಾಂತ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸು ಹೂಡುವಂತಿಲ್ಲ! ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರೆದು ಅವರು ಸೆಕ್ಷನ್ 53(6)ರಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ನೇಮಕಾತಿಗಳೂ ಸಿಂಧುವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಶರಾ ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ರಂಗವಿಠಲಾಚಾರ್ ಅವರ ವರದಿ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿ ಸೇರಿದೆ. ಮೈಸೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಖಂಡ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತ, ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ ನೇಮಕಾತಿ, ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ನಡೆದ ಅನ್ಯಯ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮೊಹರು ಬಿದ್ದಾಗಿದೆ.

ವಿದ್ಯಾದೇಗುಲಗಳು ಹೊಲಸೆದ್ದು ಹೋದಾಗ...

ಇಂದು ಪ್ರತಿ ಹತ್ತು ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಾತ್ರ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೂ ಭಾರತೀಯ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಡಿಯ ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಮೂರನೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡದು. ಮೊದಲಿಗೆ ಚೈನಾ, ನಂತರ ಅಮೆರಿಕಾ, ನಂತರ ಭಾರತವೇ. ಒಂದು ದೇಶ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಬೀಳುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳಲ್ಲಿ. ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳಿಗೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಎಂಬ ಪದ ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ಅದು ವಿಶ್ವದ ವಿದ್ಯಾ ಆಲಯಗಳು - ವಿದ್ಯಾ ದೇಗುಲಗಳು. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಭವ್ಯ ಪರಂಪರೆಯಿದೆ. ತಕ್ಷಶಿಲಾ ಮತ್ತು ನಳಂದಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ನಿಜಕ್ಕೂ ಜಾಗತಿಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದಂಥವು. ಒಂದು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಾದರೆ ನೀವು ಹುಯೆನ್ ತ್ಸಾಂಗ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆತ ನಳಂದಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿರುವುದನ್ನು. ಆದರೆ ಇಂದೇನಾಗಿದೆ? ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿದ್ಯಾ ದೇಗುಲಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆಯೇ? ಇಲ್ಲ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಭಾರತ 2020ರೊಳಗೆ ಸೂಪರ್ ಪವರ್ ಆಗಬೇಕೆಂದು, ಆಗೇ ಬಿಡುತ್ತದೆಂದೂ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಮೊದಲು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಶಿಕ್ಷಣದೆಡೆಗೆ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಲಿ. ವಿದ್ಯಾ ದೇಗುಲಗಳಾಗಬೇಕಾದವು ಹೇಗೆ ಹೊಲಸೆದ್ದು ನಾರುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾದೀತು.

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ, ತಳಮಟ್ಟದಿಂದ ಉಛ್ರಾಯದವರೆಗೆ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೆಂಬುದೇ ಗೊಂದಲ ಅಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು! ಇಂದಿನ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ, ಆದರೆ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವಿಯಲ್ಲೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನವರು ಪಕ್ಷನಿಷ್ಠೆಯಂತೆ ಹರಿದು ಹಂಚಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ವಿವಿಗಳನ್ನು ಪಕ್ಷ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣ. ಭವ್ಯ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ವಿವಿಗಳಲ್ಲೂ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು, ಬೋಧಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಬೋಧಕೇತರ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಹೀಗೆ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತೀವಾರು ಗುಂಪುಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಘರ್ಷಣೆಗಳಿವೆ. ಇನ್ನು ವಿವಿಗಳ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲೇ ನೆಟ್ಟಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿಲ್ಲವೋ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಡೆಗೆ ವಿವಿ ಆಡಳಿತಗಾರರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಅವರಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಬೆಂಬಲವಿರುತ್ತದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳದ್ದು ಸರಕಾರೀ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಅಲ್ಲದ ಹಾಗಂತ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಪರಮ ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೇಮಕವೂ ರಾಜಕೀಯ ನೇಮಕಾತಿಯೇ ಸರಿ. ಅದು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳಿರಬಹುದು, ಉಪಕುಲಪತಿಗಳೇ ಇರಬಹುದು, ಎಲ್ಲರದೂ ರಾಜಕೀಯ ನೇಮಕಾತಿಯೇ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಜಾತಿ ಲಾಬಿಯನ್ನು ಬೆನ್ನಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವರೇ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ. ಬೆಂ.ವಿವಿಯ ಕರ್ಮಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಎನ್ನುವುದು ಕಳ್ಳರ ಸಂತೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಷ್ಟು ಹೊಲಸೆದ್ದು ಹೋಗಿರುವಾಗ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿವೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಹೊಣೆಗೇಡಿತನ. ಮೊನ್ನೆ ಕುವೆಂಪು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ಷವೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಓದಿ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದರೆ, ಆ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಇವ್ಯಾಲ್ಯುಯೇಷನ್ಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ `ಆಕಸ್ಮಿಕ'ವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿಯಾಗಿದೆ! ಮತ್ತೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಇದರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಡ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿಲ್ಲ! ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡರೆ ಅವರೇ ಅಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ! ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ವಿವಿಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕಮ್ಮಿಯೇ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳೆಂದರೆ ವಿದ್ಯಾದೇಗುಲಗಳು ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಯ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಎಂದೇ ಜನರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಅಖಂಡ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ. ನಮ್ಮ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಭಾಗವೆಂಬುದು ಶುದ್ಧ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಅಡ್ಡೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಅಕ್ರೆಡಿಷನ್, ಅಫಿಲಿಯೇಷನ್, ಗ್ರಾಂಟ್ಸು...ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ. ಅಸಲಿಗೆ ವಿವಿ ಕುಲಪತಿಗಳ ನೇಮಕಕ್ಕೇ ದುಡ್ಡು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಗುಸುಗುಸು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಮಟ್ಟ ಎಂತಹುದೆನ್ನುವುದು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು. ಇದು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ವಿವಿಗಳ ನೈಜ ಚಿತ್ರಣ.

ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳದ್ದು, ಇಲ್ಲೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎನ್ನುವಂತಹ ಕಮಿಟೆಡ್ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳಿದ್ದಾರೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಅವರು ಇಂದು ಅಪುರೂಪದ ಅಪವಾದ ಅಷ್ಟೆ! ಇಂದು ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಶಿಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇರೋದು ಕಮ್ಮಿ ಹುಡುಗರಾದರೂ ಅವರಿಗೂ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳಿಗೂ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸೌಹಾರ್ದಯುತ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೈಮರಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಮೇಷ್ಟ್ರುಗಳೇ ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ! ಅಂಥದೊಂದು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಈಗ ಹುಡುಗರೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಹುಡುಗರು ತಮ್ಮ ಕನಿಷ್ಠ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ವಿಷಯಾಧಾರಿತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಜ್ಞಾನ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಲೋವರ್ ಎಜುಕೇಷನ್ ಮಟ್ಟದಿಂದಲೂ ಮಾರ್ಕ್ಸು, ಪರೀಕ್ಷೆ ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲೇ ಹುಡುಗರನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟದ್ದೇವಾದ್ದರಿಂದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಇಂದು ಈ ಪಿಡುಗು ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ವಿದ್ಯೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಸರಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ವಿವಿಗಳು ಅಂಗಡಿಯಂತಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜ್ಞಾನದಾಹ ಕೇಂದ್ರಿತವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಂಶೋಧನೆ, ಪೇಟೆಂಟು ಎನ್ನುವ ಪದಗಳೆಲ್ಲ ನಾವರಿಯದ ಭಾಷೆಯ ಪದಗಳಾಗಿವೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಕೊರತೆಯೆಂದರೆ ಅಕಾಡಮಿಕ್ ಡಿಸಿಪ್ಲೀನ್ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳು ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಸಂಬಳ ಎಣಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೇ ವಿನಃ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗದ ಮಂದಿ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಬಂದು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೈನ್ ಹಾಕಿ, ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಕ್ಲಾಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೆಟ್ಟಗೆ ಹೊರನಡೆದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಯಾರ ಕೈಗೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಈ ತುಟ್ಟಿಭತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಯುಜಿಸಿ ಏನೇನೋ ಹೊಸ ಹೊಸ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಮದಿದೆ ಎನ್ನುವವರಿದ್ದಾರಾದರೂ ಜಡಗೊಮಡ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೇ ಅನುಮಾನ. ಇನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ವಿಭಾಗಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ರೊಟೇಷನ್ ಆಧಾರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು. ಇದರಿಂದ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಗೌರವವಿಲ್ಲ, ಅದೂ ಒಬ್ಬರ ಅವಧಿ 2 ವರ್ಷ ಮಾತ್ರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇವರು ಅದೇನು ವಿಭಾಗವನ್ನು ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಿಯಾರು? ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೋಗುವವರೆಗೂ ವಿಭಾಗಗಳು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಡೆಯುವುದು ಅನುಮಾನವೇ ಸರಿ!

ಇನ್ನು ವಿವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಗಳ ಧೋರಣೆಯಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದೂ ಸರ್ವಥಾ ಖಂಡನೀಯವಾದುದು. ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನೇತಾರರಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನ ದರ್ಗಾಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಪಾಡಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಪ್ಲೇಗ್ರೌಂಡುಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ವಿವಿಗಳಂತಹ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬಿಡುವ ಮಾತೆಲ್ಲಿಯದು? ಇಂದು ನಮ್ಮ ವಿವಿಗಳು ಈ ಹೊಲಸು ರಾಜಕೀಯದ ಅಡ್ಡೆಗಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಇನ್ನು ಸತತ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ವಿವಿಗಳೆಂದರೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರು ಆಪರೇಷನ್ ಕಮಲಿಗರನ್ನು ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಅಂದಿನ ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾದ ಎಸ್.ಕೆ.ಬೆಳ್ಳುಬ್ಬಿಯವರ ರಾಜೀನಾಮೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ಕೊಂಚ ಬೇಸರದಲ್ಲೇ ಉದ್ವಿಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ತಣಿಸಲು ಆ ಊರಿಗೆ ಏನೋ ಒಮದು ಭಕ್ಷೀಸು ಕೊಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಿತ್ತು. ಕೂಡಲೇ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರು ಘೋಷಿಸಿಬಿಟ್ಟರು, ಅವರು ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಸಚುವರಲ್ಲವೇ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದು, ಸರಿ ನಿಮ್ಮೂರಿಗೆ ಒಂದು ತೋಟಗಾರಿಕಾ ವಿವಿಯನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ! ಇದು ವಿವಿಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಕರ್ಾರಗಳು ನೀಡುವ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಗಾಂಭೀರ್ಯ! ಇನ್ನೂ ತುಮಕೂರು ವಿವಿಗೆ ಕಟ್ಟಡವೇ ಇಲ್ಲ, ಮಹಿಳಾ ವಿವಿ ಅಧೋಗತಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಏನೂ ಅನುಮಾನ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸಂಸ್ಕೃತ ವೇದ ವಿವಿ, ಜಾನಪದ ವಿವಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ವಿವಿಗಳು ಪೈಪ್ಲೈನ್ನಲ್ಲಿ! ವಿವಿ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಲಾಲನೆ, ಪಾಲನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇಂದು ರಾಜಕೀಯವೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಒಂದು ಗಾಂಭೀರ್ಯವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ನಮ್ಮದೇ ತಪ್ಪೋ ಏನೋ?

ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಒಂದು ದೇಶ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಬೀಳುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳಲ್ಲಿ. ನೈಸ್ ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಈ ಭಾನುವಾರ ಈ ವಾರದಿಂದ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ರಾಡಿಯನ್ನು ವಾರ ವಾರ ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಗೊಂಡಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಕ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಇಲ್ಲಿನ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಸಾಕು ಬೇಕಾಗಿರುವಾಗ ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ ಯೂನಿಯನ್ಗಳು, ರಾಜಕಾರಣ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ನೂರೆಂಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಗ್ಗಂಟಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. The delicate thing about the university is that it has a mixed character, that it is suspended between its position in the eternal world, with all its corruption and evils and cruelties, and the splendid world of our imagination. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 16 ವಿವಿಗಳಿದ್ದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿ ವಾರ ಒಂದೊಂದು ವಿವಿಗಳ ಜಾತಕಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಲಿದೆ.

ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳು ಡೂಮ್ಡ್ ಆದಾಗ....

ಒಟ್ಟು ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ 130 ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳ ಪೈಕಿ, ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯವಿಲ್ಲದ 44 ವಿವಿಗಳ ಮಾನ್ಯತೆ ರದ್ದು - ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ಗೆ ಅಫಿಡವಿಟ್

ಅಸಲಿಗೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಏನು? ಈ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಬೇಕು. - ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್, ಕೇಂದ್ರ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಚಿವ
ದೇಶದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಇದು ಬಿಸಿಬಿಸಿಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಈ ಅಫಿಡವಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಿನ್ನಲೆಯಿದೆ. ಈಗ್ಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಟೈಮ್ಸ್ ನೌ ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸುದ್ದಿ ವಾಹಿನಿಯೊಂದು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಬಾಲಾಜಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರ ವಿವಿ ಎಂಬ ಎರಡು ಸ್ವಾಯತ್ತ ವಿವಿಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ, ಸೀಟು ಕೇಳುವವರಂತೆ ನಟಿಸಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಭ್ರಮಾಂಡ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಹಿಡನ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಬಳಸಿ ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದ್ದರು. ಅದು ಆಗ ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ಗಲಾಟೆಯಾಯಿತು. ಆ ಕೂಡಲೇ ಕೇಂದ್ರ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಚಿವಾಲಯ ಈ ಕುರಿತು ತನಿಖೆ ನಡೆಸಲು ಪಿ.ಬಿ.ಟಂಡನ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಸಮಿತಿ ರಚಿಸಿತು. ಯುಜಿಸಿ ಕೂಡ ಒಂದು ಸಮಿತಿ ರಚಿಸಿ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಪಡೆದ ಎಲ್ಲ ವಿವಿಗಳ ಮರುಮೌಲ್ಯಮಾಪನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿತು. ಈಗ ಈ ಎರಡೂ ವರದಿಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದಿವೆ. ಯುಜಿಸಿ ಮರುಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ನಡೆಸಿದಾಗ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳಾಗಿರಲಿಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವೆನಿಸಿದ 44 ವಿವಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವುಗಳ ಮಾನ್ಯತೆ ರದ್ದತಿಗೆ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದೆ. ಅದರನ್ವಯವೇ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ಗೆ ಅಫಿಡವಿಟ್ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವುದು.


ಇನ್ನು ಪಿ.ಬಿ.ಟಂಡನ್ ವರದಿ ಇಂತಹ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಭ್ರಮಾಂಡ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಈ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದು, ಅವರು ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಅದೇ ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿರಿವುದು. ಅಸಲಿಗೆ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳೆಂದರೆ ಏನು? ಇದು ಏಕೆ, ಯಾವಾಗ ಶುರುವಾಯಿತು ಅಂತ ಕೆದಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ನಮಗೆ ಗೋಚರಿಸುವುದಿದು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರ ಭಾರತದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ರಂಗದ
ಏಳ್ಗೆಗಾಗಿ 1958ರಲ್ಲಿ ಈ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳೆಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಭಾರತದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸ್ವಾಯತ್ತ ವಿವಿ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಇಂಡಿಯನ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್. ನಂತರ ಹೀಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದರೆ In only rare cases deemed university status was given – only to the institutes of excellence. ಆದರೆ ಈಗೇನಾಗಿದೆ? ಕಳೆದ ಯುಪಿಎ-1ರ ಅವಧಿಯೊಂದರಲ್ಲೇ ಅರ್ಜುನ ಸಿಂಗರು 85 ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಾನದಂಡವಿದೆಯೇ? ಬಹುಶಃ ಅರ್ಜುನ ಸಿಂಗರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ! ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಭಾರೀ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಡೆದಿರುವ ಆರೋಪವಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ.

ಒಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದರೆ, ಅದು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ತನ್ನದೇ ಕೋರ್ಸ್ಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು, ತನ್ನದೇ ಸಿಲಬಸ್ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಮತ್ತು ತನ್ನದೇ ಡಿಗ್ರಿಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ನೀಡಬಹುದು. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಒಂದು ವಿವಿಯಂತೆಯೇ ಇದೂ ಸಹ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯುಜಿಸಿಯಿಂದ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಧನ ಸಹಾಯ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಫೀಸ್ ವಿವಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಡ ಹುಡುಗರು ಇಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಪಡೆಯುವುದು ಕನಸಿನ ಮಾತೇ ಸರಿ. ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉನ್ನತ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಶುರುವಾದ ಈ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳು ಇಂದು ಪುಡಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣೋದ್ಯಮಿಗಳ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನಯಾಪೈಸೆಯಷ್ಟೂ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದಿರುವುದು. ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳನ್ನೇ ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವ ಬದಲಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಈ ಲೋಪ್ಹೋಲನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದರೂ ಸಾಕು. ಇಂತಹ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಗಳು ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಟ್ರಸ್ಟ್ಗಳಾಗದಂತೆ, ಜಾಗ್ರತೆ ವಹಿಸಬೇಕು. ಈ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.50ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಒಂದು ಲಂಗು-ಲಗಾಮು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಇನ್ನು 44 ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿಗಳ ಮಾನ್ಯತೆ ರದ್ದು. ಅದರಲ್ಲಿ ಜೈನ್ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ 6 ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ ಸಹ ಇವೆ. ಈಗ ಇವುಗಳ ಮಾನ್ಯತೆ ರದ್ದಾದರೆ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ಸುಮಾರು 2 ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಗತಿಯೇನು? ಇದು ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಡೀಮ್ಡ್ ವಿವಿ ಪಟ್ಟ ರದ್ದಾದ ಕೂಡಲೇ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ವಿವಿಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಸಮಜಾಯಿಷಿ. ಆದರೆ ಇದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವೇ?


ಟೈಮ್ಸ್ ನೌ ಸುದ್ದಿ ವಾಹಿನಿಯವರ ಒಂದು ಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಪರೇಷನ್ನಿಂದಾಗಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಮತ್ತು ಅತಿ ವಿರಳ ಎನ್ನಿಸುವಂತೆ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದೆ. ಒಳ್ಳೆಯದೇ.

ವಿದ್ಯಾ ದೇಗುಲಗಳು ಹೊಲಸೆದ್ದು ಹೋದಾಗ.........

ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ಕಾರು ಕಂಪೆನಿಗಳವರು, ಕೈ ಸಾಲ ಮನೆ ಸಾಲ ಕೊಡುವವರು ಈ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ 2008ರ ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತದ ಏಟು ಯಾವ ಪಾಟಿ ಬಿದ್ದಿದೆಯೆಂದರೆ ಅವೇ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಈಗ ಸಾಲ ವಸೂಲಾತಿಗಾಗಿ ಅವರ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದಿದ್ದು, ಅವರು ತಲೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಟ್ರೆಂಡ್ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ಈ ಕಾರ್ ಕಂಪೆನಿಗಳು, ಸಾಲ ನೀಡುವವರು ಯುಜಿಸಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳ ಮನೆ ಅರಸಿ ಹೋಗಿ ದುಂಬಾಲು ಬೀಳತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ! ಹಣವೆಲ್ಲಿ ಕೂಡುತ್ತಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲೇ ಇವರು. ಹೌದು ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವವರು, ಅತ್ಯಂತ ಸುಖಿಗಳು ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಯುಜಿಸಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳೇ! ಮೊನ್ನೆ ಯುಜಿಸಿ ಶಿಫಾರಸನ್ನು ಶಿರಸಾ ವಹಿಸಿದ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಯುಜಿಸಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳಿಗೆ ಶೇ.37ರಷ್ಟು ತುಟ್ಟಿಭತ್ಯೆ ನೀಡಿದ್ದು, ಈಗ ಇವರ ಲೈಫ್ಸ್ಟೈಲ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಂಬರಕ್ಕಮಟಿ ಕೂತಿದೆ. ಈಗಿನ ಸ್ಕೇಲ್ನಂತೆ ಒಬ್ಬ ಹೊಸಬ ಯುಜಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಕನಾದಾಗ ಆತನ ಓಪನಿಂಗ್ ಸಾಲರಿ ಎಷ್ಟು ಗೊತ್ತೆ? ಕೇವಲ 32,000 ರೂ.ಗಳು! ಇನ್ನು ಈಗಿರುವ ಹಿರಿ ತಲೆಗಳಿಗಂತೂ ಸುಮಾರು 75 ಸಾವಿರಗಳವರೆಗೂ ಇದೆ ಸಂಬಳ, ತಿಂಗಳಿಗೆ! ಇದಲ್ಲದೆ ಇವರಿಗೆ ಇದರೊಡನೆಯೇ ಮತ್ತೆರಡು ಸಿಹಿ ಸುದ್ದಿಗಳಿವೆ, ಒಂದು ಈ ತುಟ್ಟಿಭತ್ಯೆಯನ್ನು 2006 ಜನವರಿ 1ರಿಂದಲೇ ಪೂರ್ವಾನ್ವಯ ವಾಗುವಂತೆ ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, 51 ತಿಂಗಳ ಅರಿಯರ್ಸ್ ಇವರ ಕೈ ಸೇರಲಿದೆ. ಹಲವಾರು ಮಂದಿಗೆ ಇದು ಲಕ್ಷಗಳ ಮಾತೇ ಸರಿ. ಇನ್ನು ಈ ಶಿಕ್ಷಕರ ನಿವೃತ್ತಿ ವಯಸ್ಸನ್ನು 60ರಿಂದ ಏಕದಂ 62ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯುಜಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳಂತೂ ಫುಲ್ ಖುಷ್! ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಖಾಸಗೀ ಕ್ಷೆತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಬಳ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೆಲಸವೂ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರೀ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪಾದೀತೇನೋ.


ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ, ತಳಮಟ್ಟದಿಂದ ಉಛ್ರಾಯದವರೆಗೆ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೆಂಬುದೇ ಗೊಂದಲ ಅಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು! ನಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಕ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಇಲ್ಲಿನ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಸಾಕು ಬೇಕಾಗಿರುವಾಗ ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ ಯೂನಿಯನ್ಗಳು, ರಾಜಕಾರಣ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ನೂರೆಂಟು ಸಮಸ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಗ್ಗಂಟಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳದ್ದು, ಇಲ್ಲೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎನ್ನುವಂತಹ ಕಮಿಟೆಡ್ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳಿದ್ದಾರೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಅವರು ಇಂದು ಅಪುರೂಪದ ಅಪವಾದ ಅಷ್ಟೆ! ಇಂದು ಯೂನಿವಸರ್ಿಟಿ ಶಿಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇರೋದು ಕಮ್ಮಿ ಹುಡುಗರಾದರೂ ಅವರಿಗೂ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳಿಗೂ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸೌಹಾರ್ದಯುತ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೈಮರಿ ಸ್ಕೂಲ್ ಮೇಷ್ಟ್ರುಗಳೇ ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ! ಅಂಥದೊಂದು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಈಗ ಹುಡುಗರೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಲೋವರ್ ಎಜುಕೇಷನ್ ಮಟ್ಟದಿಂದಲೂ marksu, ಪರೀಕ್ಷೆ ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲೇ ಹುಡುಗರನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟದ್ದೇವಾದ್ದರಿಂದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಇಂದು ಈ ಪಿಡುಗು ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ವಿದ್ಯೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಸರಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ವಿವಿಗಳು ಅಂಗಡಿಯಂತಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜ್ಞಾನದಾಹ ಕೇಂದ್ರಿತವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಂಶೋಧನೆ, ಪೇಟೆಂಟು ಎನ್ನುವ ಪದಗಳೆಲ್ಲ ನಾವರಿಯದ ಭಾಷೆಯ ಫಾರಿನ್ ಪದಗಳಾಗಿವೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಕೊರತೆಯೆಂದರೆ ಅಕಾಡಮಿಕ್ ಡಿಸಿಪ್ಲೀನ್ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳು ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಸಂಬಳ ಎಣಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೇ ವಿನಃ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗದ ಮಂದಿ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಬಂದು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೈನ್ ಹಾಕಿ, ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಕ್ಲಾಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೆಟ್ಟಗೆ ಹೊರನಡೆದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವರು ಯಾರ ಕೈಗೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಈ ತುಟ್ಟಿಭತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಯುಜಿಸಿ ಏನೇನೋ ಹೊಸ ಹೊಸ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಮದಿದೆ ಎನ್ನುವವರಿದ್ದಾರಾದರೂ ಜಡಗೊಮಡ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೇ ಅನುಮಾನ. ಈ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳನ್ನು ಖಾಯಂ ಸರ್ಕಾರೀ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಅಂತ ಮಾಡಿರುವುದೇ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣ. ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಒಂದು ಉಪಾಯವಂತೂ ಇದೆ. ಈ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ಗಳನ್ನು ಖಾಯಂ ಆಗಿರಸದೆ ಅವರ performance ಆಧಾರಿತವಾಗಿ 3-5 ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದಲ್ಲಿ, ಅದರ ನವೀಕರಣದ ಆಸೆಗೋ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಭಯಕ್ಕಾದರೂ ಇವರು ಮೈಬಗ್ಗಿಸಿ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವರೋ ನೋಡಬೇಕು. ಇನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ವಿಭಾಗಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ರೊಟೇಷನ್ ಆಧಾರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು. ಇದರಿಂದ departmentಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಗೌರವವಿಲ್ಲ, ಅದೂ ಒಬ್ಬರ ಅವಧಿ 2 ವರ್ಷ ಮಾತ್ರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇವರು ಅದೇನು ವಿಭಾಗವನ್ನು ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಿಯಾರು? ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೋಗುವವರೆಗೂ ವಿಭಾಗಗಳು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಡೆಯುವುದು ಅನುಮಾನವೇ ಸರಿ!

ಇಂದಿನ ವಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ, ಆದರೆ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವಿಯಲ್ಲೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನವರು ಪಕ್ಷನಿಷ್ಠೆಯಂತೆ ಹರಿದು ಹಂಚಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ವಿವಿಗಳನ್ನು ಪಕ್ಷ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣ. ಭವ್ಯ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ವಿವಿಗಳಲ್ಲೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಬೋಧಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಬೋಧಕೇತರ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಹೀಗೆ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತೀವಾರು ಗುಂಪುಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಘರ್ಷಣೆಗಳಿವೆ. ಇನ್ನು ವಿವಿಗಳ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲೇ ನೆಟ್ಟಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿಲ್ಲವೋ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಡೆಗೆ ವಿವಿ ಆಡಳಿತಗಾರರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಅವರಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಬೆಂಬಲವಿರುತ್ತದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳದ್ದು ಸರ್ಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಅಲ್ಲದ ಹಾಗಂತ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಪರಮ ಇಕ್ಕಟ್ಟು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಯ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೇಮಕವೂ ರಾಜಕೀಯ ನೇಮಕಾತಿಯೇ ಸರಿ. ಅದು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳಿರಬಹುದು, ಉಪಕುಲಪತಿಗಳೇ ಇರಬಹುದು, ಎಲ್ಲರದೂ ರಾಜಕೀಯ ನೇಮಕಾತಿಯೇ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಜಾತಿ ಲಾಬಿಯನ್ನು ಬೆನ್ನಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವರೇ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ. ಬೆಂ.ವಿವಿಯ ಕರ್ಮಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಎನ್ನುವುದು ಕಳ್ಳರ ಸಂತೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಷ್ಟು ಹೊಲಸೆದ್ದು ಹೋಗಿರುವಾಗ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿವೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಹೊಣೆಗೇಡಿತನ. ಮೊನ್ನೆ ಕುವೆಂಪು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ಷವೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಓದಿ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದರೆ, ಆ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಇವ್ಯಾಲ್ಯುಯೇಷನ್ಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ `ಆಕಸ್ಮಿಕ'ವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿಯಾಗಿದೆ! ಮತ್ತೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಇದರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಡ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿಲ್ಲ! ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡರೆ ಅವರೇ ಅಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ!
ಇನ್ನು ವಿವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಗಳ ಧೋರಣೆಯಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದೂ ಸರ್ವಥಾ ಖಂಡನೀಯವಾದುದು. ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನೇತಾರರಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನ ದರ್ಗಾಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಪಾಡಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಪ್ಲೇಗ್ರೌಂಡುಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ವಿವಿಗಳಂತಹ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬಿಡುವ ಮಾತೆಲ್ಲಿಯದು? ಇಂದು ನಮ್ಮ ವಿವಿಗಳು ಈ ಹೊಲಸು ರಾಜಕೀಯದ ಅಡ್ಡೆಗಳಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಇನ್ನು ಸತತ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ವಿವಿಗಳೆಂದರೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರು ಆಪರೇಷನ್ ಕಮಲಿಗರನ್ನು ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಅಂದಿನ ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾದ ಎಸ್.ಕೆ.ಬೆಳ್ಳುಬ್ಬಿಯವರ ರಾಜೀನಾಮೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ಕೊಂಚ ಬೇಸರದಲ್ಲೇ ಉದ್ವಿಗ್ನರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ತಣಿಸಲು ಆ ಊರಿಗೆ ಏನೋ ಒಮದು ಭಕ್ಷೀಸು ಕೊಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಿತ್ತು. ಕೂಡಲೇ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರು ಘೋಷಿಸಿಬಿಟ್ಟರು, ಅವರು ತೋಟಗಾರಿಕಾ ಸಚುವರಲ್ಲವೇ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದು, ಸರಿ ನಿಮ್ಮೂರಿಗೆ ಒಂದು ತೋಟಗಾರಿಕಾ ವಿವಿಯನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ! ಇದು ವಿವಿಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನೀಡುವ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಗಾಂಭೀರ್ಯ! ಇನ್ನೂ ತುಮಕೂರು ವಿವಿಗೆ ಕಟ್ಟಡವೇ ಇಲ್ಲ, ಮಹಿಳಾ ವಿವಿ ಅಧೋಗತಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಏನೂ ಅನುಮಾನ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸಂಸ್ಕೃತ ವೇದ ವಿವಿ ಬೇರೆ ಕೇಡು! ವಿವಿ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಲಾಲನೆ, ಪಾಲನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇಂದು ರಾಜಕೀಯವೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಒಂದು ಗಾಂಭೀರ್ಯವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ನಮ್ಮದೇ ತಪ್ಪೋ ಏನೋ?

ಒಂದು ದೇಶ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಬೀಳುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಹೈಯರ್ ಎಜುಕೇಶನ್ ಸೆಕ್ಟರ್ನಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಅದರ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳಲ್ಲಿ. ಭಾರತ 2020ರೊಳಗೆ ಸೂಪರ್ ಪವರ್ ಆಗಬೇಕೆಂದು, ಆಗೇ ಬಿಡುತ್ತದೆಂದೂ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಮೊದಲು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಶಿಕ್ಷಣದೆಡೆಗೆ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಲಿ. ವಿದ್ಯಾ ದೇಗುಲಗಳಾಗಬೇಕಾದವು ಹೇಗೆ ಹೊಲಸೆದ್ದು ನಾರುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾದೀತು.
(ಈ ಭಾನುವಾರದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕರ್ಮಕಾಂಡ



ಕಳೆದೊಂದು ವಾರದಿಂದ ಬೆಂ.ವಿವಿ ಯುದ್ಧಕಾಂಡವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಸಕಲೆಂಟು ತಪ್ಪು ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿರುವುದು ಎಲ್ಲರೂ ಬಲ್ಲ ವಿಚಾರವೇ. ಈ ಬಹಿರಂಗ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ವಿವಿಯ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳ ನೇಮಕ ಮತ್ತವರ ಪದಗ್ರಹಣ. ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವರೆನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವರೆಲ್ಲರೂ ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಇದ್ದ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಮೂರು ಕಾಸಿಗೆ ಹರಾಜು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಸಲಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವುದಾದರೂ ಏನು? ಇಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಯಾರದು? ಅಂತ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟರೆ ಬೆಂ.ವಿವಿಯಷ್ಟೇ ಏಕೆ ನಮ್ಮ ಇಡಿಯ ವಿವಿಗಳ, ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹುಳುಕುಗಳೆಲ್ಲಾ ಹೊರಬರತೊಡಗುತ್ತವೆ.



ಉಪಕುಲಪತಿಗಳ ಕೆಳಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಇಬ್ಬರು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಇವ್ಯಾಲ್ಯುಯೇಷನ್ ಮತ್ತು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ಅಡ್ಮಿನಿಸ್ಟ್ರೇಷನ್. ಸಹಜವಾಗಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಇಬ್ಬರು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳದು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ, ಇಡಿಯ ವಿವಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಈ ಮೂವರ ಟೀಂ. ಆದರೆ ಈ ಮೂವರಲ್ಲೇ ಸಮನ್ವಯ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ? ವಿವಿ ಸುಗಮವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದಾದರೂ ಎಂತು? ಇಂತಿಪ್ಪ ಈ ಇಬ್ಬರು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳ ಜಾಗ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಸಮಯದಿಂದ ಖಾಲೀ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಮೊನ್ನೆ ಸರ್ಕಾರದ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವಾಲಯ ಎಂ.ಜಿ.ಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರನ್ನು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ (ಆಡಳಿತ)ವಾಗಿಯೂ, ಪ್ರೊ.ಎಂ.ಎಸ್. ತಳವಾರ್ ಅವರನ್ನು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ (ಪರೀಕ್ಷೆ) ಯಾಗಿಯೂ ನೇಮಕ ಮಾಡಿದೆ.

ಕುಂತಲ್ಲೇ ಪ್ರಭುದೇವ ಕುದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ, ಮೇಲಾಗಿ ಬೆವೆತು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೂಡಲೇ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇವರಿಬ್ಬರ ನೇಮಕಾತಿಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಲು ಶತ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಪಾ ರೆಡ್ಡಿಗಳ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಠ ಮಟ್ಟ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತೋ ಇಲ್ಲವೋ? ಅಂತೂ ಪ್ರಭುದೇವ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರ ಕಿವಿ ಕಚ್ಚಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದು ಯಾವುದೇ ಫಲ ನೀಡಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನರಿಯಲು ಪ್ರಭುದೇವ ತುಂಬಾ ಕಾಯಬೇಕೇನಿರಲಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನವೇ ಎಂ.ಜಿ.ಕೃಷ್ಣನ್ ಮತ್ತು ತಳವಾರ್ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳಾಗಿ charge ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಣಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಶಥಪಥ ತಿರುಗಾಡಿದ್ದ ಪ್ರಭುದೇವರಿಗೆ, ಆ ಸನ್ನಿವೇಶ ಎದುರಾದಾಗ ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ತೋಚಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ. ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ ರೂಮುಗಳಿಗೆ ಬೀಗ ಜಡಿದು, charge ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಾಗಿವೆ, ಧರಣಿಗಳಾಗಿವೆ. ಪ್ರಭುದೇವ ಸ್ವಜಾತಿ ಪ್ರೇಮ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದೂ, ಇತರ ಜಾತಿಯವರನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದೂ ದೂರಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಭುದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ಇದ್ದ ಅಸಮಾಧಾನದ ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆದಿದೆ. ಈ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳು ನಮಗೆ ಬೇಡ, ಇವರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಘೋಷಣೆಗಳು ಹೋಗಿವೆ. ಕೂಡಲೇ ಡ್ಯಾಮೇಜು ಕಂಟ್ರೊಲ್ ಮೋಡ್ಗೆ ಇಳಿದ ಪ್ರಭುದೇವ ತಾನು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳು charge ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಇದಕ್ಕೂ ಜಾತಿಗೂ ಯಾವುದೇ ವಿಧದ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳ ನೇಮಕಾತಿಯ ಆದೇಶ ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಕೈಸೇರಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಬರುವವರೆಗೂ ತಡೆಯಿರಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದೆ, ಎಂದೂ ಗಿಳಿಯಂತೆ ಉಲಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಇದೊಂದು ಪಿಳ್ಳೆ ನೆವ ಎನ್ನುವುದು ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು.


ಹಾಗಾದರೆ ಪ್ರಭುದೇವ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ನಡೆದುಕೊಂಡರು? ಅಂತ ಕೆದುಕುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಒಂದೇ ಉತ್ತರ ಜಾತಿ - ಕೆಟ್ಟ ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣ. ಪ್ರಭುದೇವರಿಗೆ ಸ್ವಜಾತಿ ಪ್ರೇಮ ಕೊಂಚ ಹೆಚ್ಚು ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ಮೇಲೆ ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದಲೂ ಇರುವ ಆರೋಪ. ಅವರ ಕೆರಿಯರ್ನುದ್ದಕ್ಕೂ ಜಾತಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಇವರಿಗಿಂತಲೂ ಹಿರಯರು ಅನೇಕರಿದ್ದರೂ ಅಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಜೆ.ಎಚ್.ಪಟೇಲ್ ಪ್ರಭುದೇವರನ್ನು ಜಯದೇವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದೇ ಇವರು ಲಿಂಗಾಯತರು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಗುಸುಗುಸು ನಡೆದಿತ್ತು. ನಂತರ ಜಯದೇವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ಕುಂತ ಪ್ರಭುದೇವ ಅಲ್ಲಿ ಜಾತಿಯಾಧಾರಿತ ಗುಂಪುಗಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಜಾತಿಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿನ ಒಕ್ಕಲಿಗ ಲಾಬಿ ಇವರ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತು ಬಡಿದಾಡಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಟೇಲರ ಸರ್ಕಾರ ಬಿದ್ದು, ಕೃಷ್ಣ ಬಂದಿದ್ದರು. ಒಕ್ಕಲಿಗ ಲಾಬಿಗೆ ನೂರಾನೆಯ ಬಲ ಬಂತು. ಪ್ರಭುದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ಅನೇಕ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು, ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ತನಿಖೆ ನಡೆಯಿತು, ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲೂ ಈ ವಿಷಯಗಳು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಚರ್ಚೆಗೊಳಗಾಯಿತು, ಅಂತೂ ಜಯದೇವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುದೇವರ ಬದುಕನ್ನು ನಿತ್ಯ ನರಕವಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು ಈ ಲಾಬಿ. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಲಿಂಗಾಯಿತ ಲಾಬಿಯ ಮುಖಾಂತರ ಪ್ರಭುಧೇವ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿಯ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ಬಂದು ಕುಂತರು. ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅವರು ಸ್ವಜಾತಿಪ್ರೇಮವನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯವರನ್ನೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಲಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ, ಇಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆಡಳಿತ ಸುಗಮವಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದ, ಪ್ರಭುದೇವ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಾ ಲಿಂಗಾಯತರದೇ ಒಂದು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರಭುದೇವರ ಮತ್ತೊಂದು ಬಲಹೀನತೆಯೆಂದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಾ ಸದಾ ಹೌದಪ್ಪಗಳನ್ನು ನೆರೆಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವರದು ಹಿತ್ತಾಳೆ ಕಿವಿ. ಬೆಂ.ವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ಅಸಮಾಧಾನ ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯಲು ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾರಣ. ವಿವಿ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಮೀರಿ ಪ್ರಭುದೇವ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮಂಡಳಿಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಶಿವಶರಣರೇ, ಹೌದಪ್ಪಗಳೇ. ಎಂದೋ ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಮರಳುಸಿದ್ದಯ್ಯ ಎಂಬ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಕರೆತಂದು ಖಾಸಗೀ ಸೆಕ್ರೆಟರಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರಿಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ!

ಬೆಂ.ವಿವಿಯಲ್ಲೇನು ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೊರತೆಯೇ? ಪ್ರಭುದೇವ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಇದು ಹಳಸಿದ್ದ ಅನ್ನ. ಇಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಬೋಧಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಬೋಧಕೇತರ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಹೀಗೆ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತೀವಾರು ಗುಂಪುಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಘರ್ಷಣೆಗಳಿವೆ. ಇಂತಹ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುದೇವ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಲಿಂಗಾಯಿತರ ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿದರು. ಇತರರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರು. ಅಸಮಾಧಾನ ಮೂಟೆ ಕಟ್ಟ ತೊಡಗಿದ್ದೇ ಆವಾಗ. ಈಗ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಎಂ.ಜಿ.ಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರು ಒಕ್ಕಲಿಗರು, ಮೇಲಾಗಿ ಮದ್ದೂರಿನವರು! ಇನ್ನು ತಳವಾರ್ ಹಿಂದುಳಿದ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಪ್ರಭುದೇವ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿರುವುದೇ ಎಂ.ಜಿ.ಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ನೇಮಕಾತಿಯಿಂದ. ಕೃಷ್ಣನ್ ಒಕ್ಕಲಿಗ ಲಾಬಿಯ ಮುಖವಾಡ ಎಂಬುದು ಪ್ರಭುದೇವಾರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಇದು ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಜವೂ ಹೌದು. ಪ್ರಭುದೇವ ಬೆವೆತಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ. ಅವರನ್ನು ಜಯದೇವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಅನುಭವ ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಾದ್ಧಾಂತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಈಗ ನೇಮಕವಾಗಿರುವ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳಿಬ್ಬರು ಎಂ.ಜಿ.ಕೃಷ್ಣನ್ ಮತ್ತು ತಳವಾರ್, ಇಬ್ಬರೂ ಹಿರಿಯರು, ಅರ್ಹರೂ ಕೂಡ ಅಂತ ಮೇಲ್ನೊಟಕ್ಕೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಿಷಯ ಅಷ್ಟು ಸರಳವಲ್ಲ. ಒಕ್ಕಲಿಗ ಲಾಬಿಯ ಮುಖವಾಡ ಎಂಬುದು ಎಂ.ಜಿ.ಕೃಷ್ಣನ್ ವಿರುದ್ಧ ಇರುವ ಪ್ರಮುಖ ಆರೋಪ. ಇದಲ್ಲದೇ ಅವರದೂ ಕೂಡ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ, ಸ್ವಜಾತಿಪ್ರೇಮ ಎರಡೂ ಅತಿ ಎನಿಸುವಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಎನ್ನುವುದು ಆಪಾದನೆ. ಇನ್ನು ತಳವಾರ್, ಇವರ ವಿರುದ್ಧ ಅನೇಕ ವಿಚಾರಣೆಗಳು ನಡೆದು, ಇನ್ನೇನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿತ್ತು ವಿಷಯ. ಇಂತಹವರನ್ನು ಇಷ್ಟು ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳಾಗಿ ನೇಮಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾದರೂ ಏನಿತ್ತು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ?

ಇಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಿಂದಲೂ ತಪ್ಪು ನಡೆದಿದೆ, ಅದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಆದೇಶವನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸದೇ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾದ ಪ್ರಭುದೇವ ಅವರು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕವರು ಅನುಭೋಗಿಸಲೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ರಿಜಿಸ್ಟ್ರಾರ್ಗಳು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಭುದೇವ ದೆಹಲಿಗೆ ಹಾರಿದ್ದಾರೆ! ಯಾಕೆ ಅಂತೀರಾ? ಅಲ್ಲಿ ಆಲ್ ಇಂಡಿಯ ಮೆಡಿಕಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪದವಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತರುವಂತೆ ಅವರಿವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಲಾಬಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅಂತ ಗುಸುಗುಸು! ಅದೇನಾದರೂ ಕೈಗೂಡಿಬಿಟ್ಟರೆ ಯಾವನಿಗೆ ಬೇಕು ಈ ಬೆಂ.ವಿವಿ ಉಪಕುಲಪತಿ ಪಟ್ಟ ಅನ್ನೋದು ಅವರ ಯೋಚನಾಲಹರಿಯಾಗಿರಬಹುದು.

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಲಯದಲ್ಲಿ ಬರಿಯ ಲಿಂಗಾಯತರಿಲ್ಲ, ಒಕ್ಕಲಿಗರಿಲ್ಲ. ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದವರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲ ಸ್ತರದ, ಜಾತಿಯ ಜನಾಂಗದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾರುವ, ಸಾರಬೇಕಾದ ವಿವಿ ಇಂದು ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಅಡ್ಡೆಯಾಗಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ದುರ್ದೈವ. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಕುಂತೀ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ಇಲ್ಲ, ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಬೆಂ.ವಿವಿ ಉದ್ಧಾರ ಆಗೋ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಿಯ ಬೆಂ.ವಿವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ವಿವಿಗಳದೂ ಇದೇ ಗೋಳೇ! ಇದು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ದುರ್ದೈವ.

Proudly powered by Blogger
Theme: Esquire by Matthew Buchanan.
Converted by LiteThemes.com.