ರಾಜಶೇಖರ ಮೂರ್ತಿಗಳ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ತೆರವಾದ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದ್ದು, ರಾಜ್ಯಸಭಾ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತೆ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಸದ್ಯ ಸದನದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ 105ರ ಸಂಖ್ಯಾಬಲವಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಜೆಡಿಎಸ್ ಸೇರಿರುವ ಬಲ ಬರಿಯ 98. ಹಾಗಾಗಿ ಈಗಿರುವ ಅಂಕಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಇರುವ ಒಂದು ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈವಶ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಗರಿಗೆದರಿತ್ತು. ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ದೊಡ್ಡದಿತ್ತು. ವಾಮನಾಚಾರ್ಯರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಧನಂಜಯ ಕುಮಾರ್ ಅವರವರೆಗೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬೋಪರಾಕುದಾರ ಧನಂಜಯ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರನ್ನು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆಯೂ ಕೂಡ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಕಳಿಸಲು ಶತಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿ ವಿಫಲವಾಗಿದ್ದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಈ ಬಾರಿ ಶತಾಯಗತಾಯ ಅವರನ್ನೇ ಚುನಾಯಿಸಬೇಕೆಂದು ದೆಹಲೀ ಯಾತ್ರೆಗಳನ್ನೇನೋ ಕೈಗೊಂಡರು. ಆದರೆ ಹೈಕಮಾಂಡ್ನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಎಂಬರಾಸ್ಮೆಂಟು  ಎಂದು ನೋಡುವವರೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲ.

ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಇವರು ಹಿಡಿದು ಹೋಗಿರುವುದು ಧನಂಜಯ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು. ಅವರಿಗೊಂದು ಇತಿಹಾಸವೇ ಇದೆ. ಸದರಿ ಧನಂಜಯ ಕುಮಾರ್ ವಾಜಪೇಯಿ ಅವರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ವಿತ್ತ ಸಚಿವಾಲಯದ ರಾಜ್ಯ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದರು. ಆಗ ಪ್ರಮುಖ ನಟಿಯೊಬ್ಬಳ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಐಟಿ ದಾಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಸಭ್ಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದರೆಂಬ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಆ ಕೂಡಲೆ ಸಂಪುಟದಿಂದ ವಜಾ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಧನಂಜಯ ಕುಮಾರ್ ಮೇಲೇಳಲಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಿಪ್ಪ ಧನಂಜಯ ಕುಮಾರ್ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಅತ್ಯಾಪ್ತ. ಇವರ ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಹೋದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಮಾನಹಾನಿಯಾಯಿತು ಅಷ್ಟೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅನಂತ್ ಕುಮಾರ್ ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಖಾಲಿಯಿರುವ ಒಂದು ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಟಿ dream girl ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾದ ಹೇಮಾಮಾಲಿನಿಯವರ ಹೆಸರನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ವರಿಷ್ಠರ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೊನ್ನೆ ಹೇಮಾಮಾಲಿನಿಯವರ ನಾಮಪತ್ರಕ್ಕೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹಿನ್ನೆಡೆಯಾಗಿರುವುದಂತೂ ದಿಟ.




ಇದೇನೂ ಹೊಸ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲ. ಈ ಹಿಂದೆ ಕೂಡ ಹೊರರಾಜ್ಯದವರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಕೇಂದ್ರ ರಾಜ್ಯ ಸಂಬಂಧದ ಅದರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹೆಗಡೆಯವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರು ರಾಮಜೇಠ್ಮಲಾನಿಯವರನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇವೇಗೌಡರು ಮದ್ರಾಸಿನ ಶಾರಾಯಿ ವ್ಯಾಪಾರಿ ರಾಮಸ್ವಾಮಿಯವರನ್ನು ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಕಳಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ವೆಂಕಯ್ಯ ನಾಯ್ಡು, ಈಗ ಹೇಮಾ ಮಾಲಿನಿ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಹೇರುವಿಕೆಗಳಿಗೇ ಹೆಸರಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಇದುವರೆಗೂ ಹೊರರಾಜ್ಯದವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರಿಲ್ಲ. 1989ರಲ್ಲಿ ವೀರೇಂದ್ರ ಪಾಟೀಲರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭ, ಗುಲಾಂ ನಭಿ ಆಜಾದ್ ಇಲ್ಲ ಮೊಹಸೀನಾ ಕಿದ್ವಾಯಿ ಅವರನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಚುನಾಯಿಸುವ ಸಿದ್ದತೆಗಳು ನಡೆದವಾದರೂ ಹೊರರಾಜ್ಯದವರು ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ರಾಜ್ಯಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಜನ ಹಾಗೂ ಶಾಸಕರು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಧೃಢ ನಿಲುವು ತಾಳಿದ ಪಾಟೀಲರಿಂದ ಇದು ತಪ್ಪಿತು. ಆ ನಂತರ ಅಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ನಂತರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವತಿಯಿಂದ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗಾಯ್ಕೆಯಾದವರು ಆಸ್ಕರ್, ರೆಹಮಾನ್ ಖಾನ್, ಎಂ.ವಿ.ರಾಜಶೇಖರನ್ ಅವರಂತಹ ರಾಜಕೀಯ ನಿರಾಶ್ರಿತರೆ. ಈಗ ಹೇಮಾಮಾಲಿನಿ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಜೆಡಿಎಸ್ ಈ ನಿಲುವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಒಂದು ಸಿಂಬಾಲಿಕ್ ಆದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಪ್ರಗತಿಪರರಾದ ಡಾ. ಕೆ. ಮರಳುಸಿದ್ಧಪ್ಪನವರನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿ ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಿದ್ದು, ಅವರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಜೆಡಿಎಸ್ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿವೆ. ಇದು ಒಂದು ಸಿಂಬಾಲಿಕ್ ಆದ ಗೆಸ್ಚರ್ ಅಷ್ಟೆ ಆಗಬಾರದು. ಆಗಿಲ್ಲ ಕೂಡ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೂ ಇದೆ. 11 ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರ ಅನರ್ಹತೆಯ ಪ್ರಕರಣ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲಿದ್ದು ವಿಚಾರಣೆ ಅಂತಿಮ ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ. ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ ನಿಗದಿಯಾಗಿರುವುದು ಮಾರ್ಚಿ 3ಕ್ಕೆ. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಸುಪ್ರೀಂ ತೀರ್ಪು ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದ್ದು ಅದು ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅನರ್ಹಗೊಂಡ ಶಾಸಕರ ಪರ ಬಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳೂ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಲಿದ್ದು, ಆಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜೆಡಿಎಸ್ ಮತ್ತು ಅನರ್ಹರೂ ಸೇರಿ 109 ಶಾಸಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮರಳುಸಿದ್ಧಪ್ಪನವರು ರಾಜ್ಯಸಭೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿದ್ದಾರೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಚುನಾವಣೆಯೊಳಗೆ ತೀರ್ಪು  ಹೊರಬಿದ್ದು ಅದು ಶಾಸಕರ ಪರವಾಗಿದ್ದರೆ ಸಂಖ್ಯಾಬಲ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಹೇಮಾಮಾಲಿನಿ ಅವಿರೋಧವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಇದೊಂದು ಮುಂಜಾಗ್ರತಾ ಕ್ರಮವೂ ಹೌದು.

ಯುಪಿಎ -2 ಅನೇಕ ಗೊಂದಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಹಗರಣಗಳ ಗುಚ್ಛವಾಗಿದ್ದು ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾದ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಟೀಕೆ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವವರೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಮನಮೋಹನರ ಕಾಷ್ಠ ಮೌನ ಮತ್ತು ಜಂಟಿ ಸದನ ಸಮಿತಿಯೆದುರು ಹಾಜರಾಗಲೊಲ್ಲರು ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಗಳು ಅವರು ಏನನ್ನೋ ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲೆಂಬಂತೆ ಮೊನ್ನೆ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಸುದ್ದಿ ವಾಹಿನಿಗಳ ಸಂಪಾದಕರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಸಂವಾದಿಸಿದರು. ಈ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಬಹು ವಿಚಾರಗಳ ಕುರಿತು ಚಚರ್ಿಸಲಾಯಿತಾದರೂ ಇಡೀ ಘೋಷ್ಠಿಯ ಮೂಲ ಬಿಂದುವಾಗಿದ್ದದ್ದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮನಮೋಹನರ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿರುವ 2ಜಿ ತರಂಗ ಗುಚ್ಛ ಹಗರಣ. ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮನಮೋಹನರ ಪ್ರತಿ ಮಾತನ್ನೂ ಇಡೀ ದೇಶ ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಂದಿಮುತ್ತು ರಾಜಾ ಅವರೇ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಪರವಾನಗಿ ಮತ್ತು ತರಂಗಾಂತರ ಗುಚ್ಚಗಳ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಅದು ತನ್ನ ಅಥವಾ ಸಂಪುಟದ ಮುಂದೆ ತರಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜಾ ಅವರ ಆಯ್ಕೆ ಡಿಎಂಕೆ ಪಕ್ಷದ್ದು, ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರವಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನಡಿ ನಡೆದಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗದೇ ಹೋದ ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡರು. ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಇಂದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜವೇ. ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರವೆಂದ ಮೇಲೆ ಕೊಡು ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳೂ ಕೂಡ ಸಹಜವೇ, ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಅಗತ್ಯವೂ ಹೌದು. ಆದರೆ ಈ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮನಮೋಹನರಂತಹವರು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದೊಂದಿಗೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ? ಮಾಡಿಕೊಂಡ ರಾಜಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಂತೆ ಭಂಡತನದಿಂದ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ? ಇದು ಹೊಲಸೆದ್ದು ಹೋದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದ ನಂತರ ಮನಮೋಹನರೂ  ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡುದರ ಸಂಕೇತವೇ?

ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅಂತಹ ತಕರಾರೇನಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸುದ್ದಿಗೋಷ್ಠಿಯ ಕಡೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ 2ಜಿ ಹಗರಣದಿಂದ ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕಾದ ನಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ಅಂಕಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಿದ್ದು, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮಹಾಲೇಖಪಾಲರು ಅದನ್ನು 1 ಲಕ್ಷ 76 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಗಳು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿದರೆ, ರಾಜಾ ನಿರ್ಗಮನದ ನಂತರ ದೂರ ಸಂಪರ್ಕ ಸಚಿವರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಸುತ್ತಿರುವ ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ ಅವರು 2ಜಿ ತರಂಗಾಂತರ ಗುಚ್ಛ ವಿತರಣೆಯಿಂದ ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ನಯಾ ಪೈಸೆಯ ನಷ್ಟವೂ ಆಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ, ಈ ಕುರಿತು ಅವರ ನಿಲುವು ಕೇಳಲಾಗಿ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ -

"ನೋಡಿ ಮಹಾ ಲೇಖಪಾಲರೇ ಅವರ ನಷ್ಟದ ಅಂದಾಜನ್ನು ಊಹಾತ್ಮಕ ಅಂದಾಜು ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಷ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಲೆಕ್ಕದ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಈಗ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಾವು 80 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಆಹಾರ ಧನ್ಯಗಳ ಸಬ್ಸಿಡಿಗೆ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಮತ್ತೊಂದು 60 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ರಸಗೊಬ್ಬರ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅನೇಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ರಸಗೊಬ್ಬರದ ವಹಿವಾಟು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಧರದಲ್ಲಿಯೇ ಆಗಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಈ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕಾದ ನಷ್ಟ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದೀತೆ?"!!

ಇಲ್ಲಿ ಮನಮೋಹನರು ಹೇಳಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೇಳದೇ ಉಳಿದ ವಿಚಾರವೇ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ. 2ಜಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛವನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕದೆ ಮೊದಲು ಬಂದವರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯಂತೆ 2001ರ ಬೆಲೆಗೆ ವಿತರಿಸದ್ದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮನಮೋಹನರು ರೈತನಿಗೆ ಕೊಡಮಾಡುತ್ತಿರುವ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಬಡತನ ರೇಖೆಗಿಂತಲೂ ಕೆಳಗಿರುವ ಬಡಬಗ್ಗರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಆಹಾರಧಾನ್ಯದ ಸಬ್ಸಿಡಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದಂತೂ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಸರ್ಕಾರದ ಮಟ್ಟಿಗೆ 2ಜಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛ ವಿತರಣೆಯೂ ಸಬ್ಸಿಡಿಯೇ. ಅದು ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ನಿರ್ಣಯ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅದು ಹಗರಣವಾದರೂ ಹೇಗಾದೀತು? ಇದು ಮನಮೋಹನರ ಹೇಳದೆ ಉಳಿದ ಮಾತು.

ಸಬ್ಸಿಡಿ ಯಾರಿಗೆ? ಈ ದೇಶದ ಶ್ರೀಮಂತ ಕಾರ್ಪೋರೆಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ. ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ಯಾಕೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ? ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಮರ್ಥನೆ - ಈ ಹಿಂದೆ ಮೊದಲು ಬಂದವರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯಂತೆ ತರಂಗಗುಚ್ಛವನ್ನು ವಿತರಿಸಿದ್ದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಅರವಿಂದ ಗುಪ್ತ ಎನ್ನುವವರು ದೆಹಲಿ ಉಚ್ಛನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಅರ್ಜಿಯ ವಿಚಾರಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ  ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಅಫಿಡವಿಟ್ನಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದೆ -

 "2ಜಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛವನ್ನು  ಹರಾಜಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಪಾವತಿಸಿದವರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ, ಆ ಬೃಹತ್ ಮೊತ್ತವನ್ನು ಕಂಪೆನಿಯು ಗ್ರಾಹಕರಿಂದ ವಸೂಲು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಗ್ರಾಹಕರ ಮೇಲೆ ಅನಗತ್ಯ ಒತ್ತಡ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲ ಕಂಪೆನಿಗಳು ತಮ್ಮ ದರಗಳನ್ನು ಏರಿಸದೇ ಇದ್ದರೆ, ಕಂಪೆನಿಗಳು ದಿವಾಳಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಖರ್ಚುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮೇಲಾಗಿ ಈ ಕ್ರಮವು ಟೆಲಿಕಾಂ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಮತಟ್ಟನ್ನೊದಗಿಸಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿಲುವು." 

ಇದೇನೂ ಹೊಸ ವಾದವಲ್ಲ. 2ಜಿ ತರಂಗಾಂತರ ಗುಚ್ಛ ವಿತರಣೆಯ ಹಗರಣ ಬಯಲುಗೊಂಡ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೂ ಅಂದಿಮುತ್ತು ರಾಜಾ ಮತ್ತು ಅವರ ಡಿಎಂಕೆ ಪಕ್ಷದ್ದು ಇದೇ ವಾದ. ಅವರು ಈ ವಾದವನ್ನು ಮತ್ತೂ ಮುಂದುವರೆಸಿ ಅಂದಿಮುತ್ತು ರಾಜಾ ಅವರನ್ನು ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯನ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ ಧೀಮಂತ ನಾಯಕನೆಂದೂ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರ್ಪೋರೆಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಕುತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಜನರ ಪರ ಜೈಲು ಸೇರಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಅದರಂತೆ ದೂರ ಸಂಪರ್ಕ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಆಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಅವು ಒಂದು ಕಾರ್ಟೆಲ್  ಆಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡು ಲಾಭಾಂಶವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಲು ಬಿಡದೆ ಅಡ್ಡ ಹಾಕಿದ್ದವು. ರಾಜಾ ಹೊಸ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛವನ್ನು ವಿತರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ದರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿವೆ. ಈಗ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಪೋರ್ಟಬಿಲಿಟಿಯ ಸೌಲಭ್ಯವೂ ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಮೊಬೈಲ್ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಬೀಳಬೇಕಿದೆ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಮೊಬೈಲ್ ಸೇವೆಯ ದರಗಳು ಕುಸಿಯಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ನೀತಿ ನಿರ್ಣಯದ ಅಂತಿಮ ಲಾಭ ಶ್ರೀಶಾಮಾನ್ಯನಿಗೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅತಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೊಡುವ ನಿದರ್ಶನ ಯೂನಿನಾರ್ ಮತ್ತು ಟಾಟಾ ಡೊಕೋಮೋಗಳದು.

ಯೂನಿನಾರ್ ಅನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಯೂನಿಟೆಕ್ ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಕಂಪೆನಿ. ಈ ಕಂಪೆನಿಗೆ ದೂರ ಸಂಪರ್ಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಭವವಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಈ ಕಂಪೆನಿಯು ಯೂನಿಟೆಕ್ ವೈರ್ಲೆಸ್ ಎಂಬ ಕಂಪೆನಿಯೊಂದನ್ನು ತೇಲಿಬಿಟ್ಟು ತನ್ಮೂಲಕ ನಿಗದಿತ 1651 ಕೋಟಿಗಳಿಗೆ ಪ್ಯಾನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪರವಾನಗಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದಾದ ಕೇವಲ 6 ತಿಂಗಳಿಗೆ ಈ ಕಂಪೆನಿಯು ನಾರ್ವೆಯ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕಂಪೆನಿ ಟೆಲಿನಾರ್ಗೆ ಶೇ.60 ರಷ್ಟು ಹಿಡಿತವನ್ನು ಮಾರಿದ್ದು 6120 ಕೋಟಿಗಳಿಗೆ. (ಈ ಲೆಕ್ಕದಂತೆ ಇದರ ಒಟ್ಟು ಬೆಲೆಯು 10200 ಕೋಟಿಗಳಿಗೇರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಈ ಕಂಪೆನಿಯ ನಿವ್ವಳ ಲಾಭ 8549 ಕೊಟಿಗಳು. ಅಷ್ಟೂ ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕಾದ ನಷ್ಟವೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಈ ಲೆಕ್ಕದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಒಟ್ಟು 120 ಪರವಾನಗಿಗಳಿಂದ ಮಹಾಲೇಖಪಾಲರು ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ 1 ಲಕ್ಷ 76 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ನಷ್ಟವಾಗಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಿರುವುದು. ಇದನ್ನು ಮನಮೋಹನರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸರ್ಕಾರ ಊಹಾತ್ಮಕ ಎಂದು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿದೆ.) ಹೀಗೆ ಯೂನಿಟೆಕ್ ಮತ್ತು ಟೆಲಿನಾರ್ ಸೇರಿ ಆದದ್ದು ಯೂನಿನಾರ್. ಈ ಕಂಪೆನಿಯು ಆಕರ್ಷಕ ರೀತಿಯ ಪ್ಯಾಕೇಜನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆಯಾದರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಕರೆ ದರಗಳೇನೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಯೂನಿನಾರ್ ಸಿಮ್ ಅನ್ನು ಕೊಂಡ ನಾನೇ ಉದಾಹರಣೆ. ಇನ್ನು ಟಾಟಾ ಡೊಕೋಮೋ. ಇದೂ ಕೂಡ ಟಾಟಾ ಮತ್ತು ಡೋಕೋಮೋ ಎಂಬ ಜಪಾನಿ ಕಂಪೆನಿಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಮಗು. ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ 1 ಪೈಸೆ ಎಂಬ ಘೋಷವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಇದರ ಆಂತರ್ಯ ತಡಕಿದರೆ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ 60 ಪೈಸೆ. ನಮ್ಮ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ 49 ಪೈಸೆ!

ಹೀಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ `ರಿಯಾಯಿತಿ'ಗಳೆಲ್ಲವೂ ಈ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಆಯವ್ಯಯ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿವೆ. ಹೋಗಲಿ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಹೊರೆ ತಗ್ಗಿಸಲು (?!) ಸರ್ಕಾರವು ಖಾಸಗಿ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ `ರಿಯಾಯಿತಿ' ದರಗಳಲ್ಲಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛವನ್ನೇನೋ ನೀಡಿತು, ಕನಿಷ್ಠ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ನಿರ್ಭಂಧ ವಿಧಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ? ಹಾಗಾಗಿ ಇವು ಅತ್ಯಂತ ಟೊಳ್ಳು ಸಮರ್ಥನೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲುದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಜ್ಞಾವಾದ. ಇಂಥದೊಂದು ವಾದ ಸರಣಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಈ ದೇಶ ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ಸಜ್ಜನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಧಾನಿಗಳೆಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾದ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರು. ಇದು ಆದ ತಪ್ಪನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಜಕೀಯದ ಭಂಡತನವೋ ಇಲ್ಲ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛ ವಿತರಣೆಯಲ್ಲೂ ಟ್ರಿಕಲ್ ಡೌನ್ ಥಿಯರಿಯಂಥದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿರುವ ದ್ಯೋತಕವೋ?

ಇದರಲ್ಲಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಅತ್ತ ದೂರ ಸಂಪರ್ಕ ಸಚಿವನಾಗಿ ಅಂದಿಮುತ್ತು ರಾಜಾ ಕೆಲವು ಖಾಸಗಿ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಾಸೆಯಾಗಿ ನಿಂತು ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರ ದುರ್ಬಳಕೆ ನಡೆಸಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛ ಕೊಡಿಸಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ಬೇನಾಮಿ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಆತನಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಸಂದಾಯವಾಗಿರುವುದು ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿದೆ. 2ಜಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛವನ್ನು ಮೊದಲು ಬಂದವರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯಂತೆ ವಿತರಿಸಿರುವುದೇ ಮೂಲ ಹಗರಣ. ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ತರಂಗಗುಚ್ಛವನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತು. ಮನಮೋಹನರು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದದ್ದೂ ಅದನ್ನು ತಡೆಯದೇ ಹೋಗಿರುವುದು ತೀವ್ರ ಟೀಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದೆ. ಹಗರಣ ಮನಮೋಹನರು ಮತ್ತು ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಯ ಆರೋಪಗಳಿಂದ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಮನೆ ಬಾಗಿಲನ್ನೂ ತಟ್ಟಿದೆ. ಇದರಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳಲೆಂಬಂತೆ ಮನಮೋಹನರು ಪ್ರಜ್ಞಾವಾದವನ್ನು ಹೂಡಿದ್ದಾರೆ.

90ರ ದಶಕದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸಂಕಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮುಕ್ತ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಜನಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವರು ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗ್. ಆದರೆ ಅವರ ಆರ್ಥಿಕ  ನೀತಿಯು ಬಡಜನಪರವಲ್ಲದೆ ಬೃಹತ್ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಪರ ಎಂಬ ಟೀಕೆಗಳೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಈ ದೇಶದ ಸಂಪತ್ತು ಇಲ್ಲಿನ ಜನರದು. ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ಅದರ ಧರ್ಮದರ್ಶಿಗಳು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಜನಪರ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ತಾಳ ಬೇಕಿರುವುದು ಅವಶ್ಯ. ಆದರೆ ಅವರು ಹೀಗೆ ಕಾರ್ಪೋರೆಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ನೀಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ? ಇಲ್ಲ ಆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮವರ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ? ನಿಜ ಮನಮೋಹನರು ಯಾವತ್ತೂ ಆರ್ಥಿಕ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದು ಅದನ್ನು ಮೀರಿಸಿದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯಲ್ಲವೇ?

ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಐತಿಹಾಸಿಕವೆನ್ನಬಹುದಾದ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಐವರು ಇಂಡಿಪೆಂಡೆಂಟ್ ಶಾಸಕರನ್ನು ಪಕ್ಷಂತರ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ವಯ ವಜಾ ಮಾಡಿರುವ ಸ್ಪೀಕರ್ ಕ್ರಮವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದೆ! ಇವರೊಂದಿಗೆ ಬಂಡಾಯವೆದ್ದ 11 ಮಂದಿ ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರ ಅನರ್ಹತೆ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿಯೆಂಬುದು ಅವರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಚಾರವೇ, ಆದರೆ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆಂಟುಗಳನ್ನು ಪಕ್ಷಾಂತರ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಬಹುದೆಂದೇ ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಈ ಐವರು ಶಾಸಕರು ಬಿಜೆಪಿಯ 11 ಶಾಸಕಾಂಗ ಪಕ್ಷದ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಿ ಸಹಿ ಮಾಡಿರುವುದು ಮತ್ತು 2 ಬಾರಿ ಪಕ್ಷದ ವಿಪ್ ಅನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಇವರ ಪಕ್ಷ ಸೇರ್ಪಡೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ. ಇದರಂತೆ ಇವರಿಗೂ ಕೂಡ ಪಕ್ಷಾಂತರ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಅನ್ವಿಯಿಸಿದೆ. ಇದು ಪಕ್ಷಾಂತರ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮರುವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದ್ದು ಈ ತೀರ್ಪು ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯ ಕಸರತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿ bench mark ಎನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿರುವುದು ದಿಟ. ಈ ಕೂಡಲೇ ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಛಾಲೆಂಜ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ತೀರ್ಮಾನ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಎದುರು ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಇದು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ವಿಚಾರವಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಈ ತೀರ್ಪು ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕೀಯದಂಗಳಲದಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ತಕ್ಷಣದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಇದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಂದ ಜಯ. ಜಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೊಟ್ಟ ಘಳಿಗೆ. ಮೊನ್ನೆಯ ರಾಜಕೀಯ ವಿಪ್ಲವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಂಡಾಯವೆದ್ದ 11 ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರು ಮತ್ತು ಐವರು ಇಂಡಿಪೆಂಡೆಂಟುಗಳನ್ನು ಪಕ್ಷಾಂತರ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ವಯ ಹೊರಹಾಕಿ, ಸಭೆಯ ಉಳಿದ ಬಲಾಬಲದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಬಲವಾದ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆಂಟ್ ಎಂಎಲ್ಲೆ ಕೋಲಾರದ ವರ್ತೂರು ಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರ ದುಬಾರಿ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಬಲವನ್ನು 106ಕ್ಕೇರಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಈಗ ಈ 16 ಮಂದಿ ಶಾಸಕರಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಒಳಗೆ ಬಂದರೂ ಸರ್ಕಾರದ ಈ ತಾಂತ್ರಿಕ ಬಹುಮತ ಏರುಪೇರಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಹಸನ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ತೀರ್ಪು ಆ ಪ್ರಹಸನದ ಅಂಕದ ಪರದೆಯನ್ನಿಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ SAFE!

ಇನ್ನು ಮೊನ್ನೆ ಈ ಐವರೂ ಪಕ್ಷೇತರರನ್ನು ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಒಂದೇ - ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಕ್ಕಳು ಇಲ್ಲ ಕುರಿಗಳು! ಈ ಕುರಿ ಮಂದೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕುರಿಗಳು ಹಿಂದೆ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತವೆ, ಮಿಕ್ಕವೆಲ್ಲಾ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಇವಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಬಿಡುತ್ತೆ. ಅಂಥ ಕುರಿಗಳಂತೆ ಕಂಡರು ಈ ಐವರು. ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರ ಐವರದೂ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು. ಎಲ್ಲರೂ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನರೇಂದ್ರಸ್ವಾಮಿಯವರಂತೂ ಛಾನೆಲ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕೂತು ನಾಡಿನ ಸಮಸ್ತ ಜನರೆದುರು ಗಳಗಳನೆ ಅತ್ತುಬಿಟ್ಟರು. ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮದು ಎಂಥಾ ಹೋರಾಟ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸಿಬಿಟ್ಟರಲ್ಲ ಸಾರ್, ಅದೂ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದಲಿತರು..ಊ..ಊ..ಊ..ಇನ್ನು 11 ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರ ಸ್ಥತಿಯೂ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಏನೂ ಭಿನ್ನವಲ್ಲ.

ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ನಡುವಿನ ದ್ವೇಷ ರೋಷಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಮೇಲಾಟಗಳಲ್ಲಿ, ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆಗಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೋಮ 16 ಶಾಸಕರ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹೌದು ಸುಮ್ಮನೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ಮೂಲ ಅರಸಿ ನೋಡಿ ನಿಮಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದು ಗೌಡರ ಮನೆಯ ಅಧಿಕಾರ ದಾಹ, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಗದ್ದುಗೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಂಢತನ. ವರ್ತಮಾನದ ಎಲ್ಲ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ಕಳಚುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದು ಇದೇ ವಿಕಾರ ವಿಕೃತ ಮುಖ.

2004ರಲ್ಲಿ ಎಸ್ಸೆಂ ಕೃಷ್ಣರ ಸರ್ಕಾರ ಸೋತಾಗಿನಿಂದ ಶುರುವಾಯಿತು ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಶನಿಕಾಟ. ಅಷ್ಟರವರೆಗೂ ಹೋರಾಟ ಅಂತ ಇದ್ದದ್ದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ದಳದ ನಡುವೆ. ಎಸ್ಸೆಂ ಕೃಷ್ಣರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಗರಣಗಳನ್ನು ತನಿಖೆಗೊಳಪಡಿಸಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರನ್ನು ಜೈಲಿಗಟ್ಟುತ್ತೇನೆ, ಅದಕ್ಕಾಗೇ ಹೊಸದೊಂದು ಜೈಲು ಕಟ್ಟಬೇಕಿದೆ ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಧರ್ಮಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜೆಡಿಎಸ್ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾದರು. ಅವರು ಈಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು! ನಂತರ ನಡೆದದ್ದು ಗೌಡರ ಮನೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಮೇಲಾಟ. ಕುಮಾರಣ್ಣ costume ತೊಟ್ಟು stage ನ ಮೇಲೆ ಬರಲು sidewing ನಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಮೂಲೆಗುಂಪಾದರು. ಅವರು ಅಹಿಂದದ ದಾರಿ ಹಿಡಿದು ಅದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಂಬ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಕೃತಾರ್ಥವಾಯಿತು. ಗೌಡರ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಿದ್ದದ್ದು ಗದ್ದುಗೆ. ಧರ್ಮಸಿಂಗರ ಸರ್ಕಾರ ಉರುಳಿ ಬಿತ್ತು. ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಖ್ಯ ಬೆಳೆಯಿತು. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರು, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರು. ಅದು 20-20 ಮ್ಯಾಚು. ಮೊದಲು ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ ಗೌಡರ ಮನೆ ಇಷ್ಟೊತ್ತೂ ಫೀಲ್ಡಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸೇ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಶುದ್ಧ ಅನೈತಿಕ ಹೆಜ್ಜೆಯೇ ಸರಿ. ಗೌಡರ ಮನೆಯ ಅಧಿಕಾರ ದಾಹ, ಅದಕ್ಕವರು ತುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅನೈತಿಕ ಮಾರ್ಗಗಳು ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಜನ ಬಂಡೆದ್ದಿದ್ದರು. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯಿತು.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾದದ್ದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಅಧಿಕಾರ ದಾಹ, ಭಂಡತನ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಡಿದ ಅನೈತಿಕ ಮಾರ್ಗಗಳು. ಕುಮಾರಣ್ಣನೇ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಪಾಠ. ಗುರುವಿಗೇ ತಿರುಮಂತ್ರ. ಅವರು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅವರೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕುಟಿಲತೆಗಳಿಗಿಳಿದರು. ಕುಟಿಲತೆ ಅನೈತಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಇವರಿಬ್ಬರದೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸ್ಪರ್ಧೆ. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಮೀರಿಸಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಸದೆ ಬಡಿಯಲು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಲೇ ಇಡಿಯ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಪ್ರಪಾತಕ್ಕಿಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದದ್ದು ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಗೌಡರ ಮನೆಗೆ ಸಹ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೇ ಅವರ ದಾಳಿ ಶುರುವಾಯಿತು. ಇದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದಾಳಿಯೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಕರ್ತವ್ಯವೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಒಪ್ಪಿತವೇ ಆಗಿದೆ. ಅತ್ತ ಇದರಿಂದ ಅಧೀರರಾದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಆಪರೇಷನ್ ಕಮಲ ಎಂಬ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಣಕಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿ ನೈತಿಕತೆಯ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವ ಎಲ್ಲ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು. ನಂತರ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸವಾಲು, ಬಂಡಾಯ. ಅದು ಈ ದಿನಕ್ಕೂ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಅದೆಲ್ಲವೂ ಗೌಡರ ಮನೆಯ ಕುತಂತ್ರದ ಫಲ ಎಂಬುದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಬಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಗೌಡರ ಮನೆಯನ್ನು, ಜೆಡಿಎಸ್ ಅನ್ನೂ ಬೇರು ಸಮೇತ ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡಿಬಿಡುವ  ಚಾಣಕ್ಯ ಶಪಥ ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳದ್ದು. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಆ ಗದ್ದುಗೆಯನ್ನು ಕಬ್ಜಾ ಮಾಡಿಬಿಡುವ one-point-agenda ಗೌಡರದು. ಇದು ಸ್ಪರ್ಧೆ. ಇದರ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಕಳೆದೊಂದೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರ ಹಗರಣಗಳನ್ನು ದಾಖಲೆ ಸಮೇತ ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಯ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಒಂದು ಭ್ರಷ್ಟ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ನೈತಿಕ ರೀತಿಯೇ ಇದು. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹರು. ಆದರೆ ಈ ಹಿಂದಿನ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಅವರು ನಡೆಸಿರುವ ಹೋರಾಟಗಳಿವೆಯಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹೋರಾಟವೆನ್ನುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲವೇನೋ. ಅವು ಕುಟಿಲತೆಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕಬಳಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳು ಅಷ್ಟೆ.

ಅಂಥದೊಂದು ಹುನ್ನಾರದ ಫಲವೇ ಇಂದು ಈ 16 ಶಾಸಕರು ಕೇರಾಫ್ ಫುಟ್ಪಾತ್ ಆಗಿರುವುದು. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ನಾಯಕತ್ವದ ವಿರುದ್ಧ ಬಂಡೆದ್ದ ಈ ಶಾಸಕರು ಕೇಳಿದ್ದು ನಾಯಕತ್ವ ಬದಲಾವಣೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಇದ್ದದ್ದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಅನೈತಿಕತೆಯೇ. ಅಂದು ಸರ್ಕಾರದ  ಜನ್ಮದಾತರಾದ ಐವರು ಪಕ್ಷೇತರರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವಧಿಗೆ ತಮ್ಮವರೆಂದು ಆಶ್ವಾಸನೆ ಕೊಟ್ಟು ಯಡ್ಡಿ, ಆಪರೇಷನ್ ಕಮಲ ನಡೆಸಿ ಪಕ್ಷೇತರರ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ತೊಲಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನಾಗಿ ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡಿ ಹೊರಗಿಟ್ಟರು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಇತರೆ 11 ಅತೃಪ್ತ ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರ ಪಡೆ. ಈ ಪಕ್ಷೇತರರನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟದ್ದು ಕುಮಾರಣ್ಣ ತಮಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾಂತರ ಮಾಡದುದಷ್ಟೆ ಅನೈತಿಕವೆಂಬುದು ಅದೇಕೋ ಯಡ್ಡಿಗೆ ಹೊಳೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬಂಡಾಯ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು. ತನ್ನ ವೈರಿಯನ್ನು ಹಣಿಯಲು ಇಲ್ಲೊಂದು ಮಿಂಚು ಹುಳವನ್ನು ಕಂಡ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಕೂಡಲೇ ಗೋವೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜೆಡಿಎಸ್ ಪರ್ಯಾಯ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಮರುಚುನಾವಣೆಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಹೀಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಈ 16 ಶಾಸಕರನ್ನು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದದ್ದು ಸೀದಾ ರಾಜಭವನಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇವರೆಲ್ಲಾ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ their fate was sealed!

ಆಮೇಲೆ ಶುರುವಾದದ್ದು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಖೆಡ್ಡಾಕ್ಕೆ ಕೆಡವುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರಿಂದ ಶತಾಯ ಗಥಾಯ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ. ಈ ರಾಜಕೀಯ ಮೇಲಾಟದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಡಿ ಮೈಲಿಗೆಯೆಂಬುದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಪರವಾಗಿ ಅತ್ತ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ದುಡಿದರೆ ಇತ್ತ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥರ ಪರ ಸ್ಪೀಕರ್ ದುಡಿದರು. ಈ 16 ಜನ ಶಾಸಕರನ್ನು ಪಕ್ಷಾಂತರ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ವಯ ವಜಾ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು ಸ್ಪೀಕರ್. 11 ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರನ್ನು ವಜಾ ಮಾಡಿದುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಇವತ್ತಿಗೂ ಚಕಾರವೆತ್ತುವುದಿಲ್ಲ, ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅದು ಸರಿ. ಆದರೆ ವಿಧಾನಸಭೆಯಂಗಳಲದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಶುರುವಾದದ್ದೇ ಈ ಐವರು ಸ್ವತಂತ್ರರದು. ಅವರು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಕಡೆ ನಿಂತರೆ ಸರ್ಕಾರ ಉರುಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಸ್ಪೀಕರ್ ಪಕ್ಷೇತರರನ್ನೇ ಪಕ್ಷಾಂತರ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ವಜಾ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು! ಈ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಪರ 106 ಧ್ವನಿಗಳು ಬೆಂಬಲಿಸಿದವೆಂದು ಶಬ್ಧವೇಧಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲಂತೆ ಸ್ಪೀಕರ್ ಹೇಳಿ ಒಳಹೊರಟದ್ದೇ ತಡ, ಇದು ಅನೈತಿಕ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವಿರೋಧಿ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿರಿಯತೊಡಗಿದರು ಎಲ್ಲ. ನಂತರ ನಡೆದ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವಿಶ್ವಾಸಮತ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ 1 ಮತದ ಆಧಿಕ್ಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಕಾರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆನ್ನಿ.

ಈ ಸ್ಪೀಕರ್ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಸ್ಪೀಕರ್ ತೀರ್ಮಾನವೇ ಸರಿ ಎಂಬ ತೀರ್ಪನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನೀಡುರುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಂದಿನ ಅನೈತಿಕತೆಗೆ ಇಂದು ಕಾನೂನಿನ ಠಸ್ಸೆ ದೊರೆತಿದೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಇದು ಅಂತಿಮವೇನಲ್ಲ. ಮೇಲೊಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಇದೆ. ಆದರೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಜಟ್ಟಿ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದರೂ ಮೀಸೆ ಮಣ್ಣಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಹೋರಾಟದ ವೀರಗಾಸೆ ಕುಣಿತ ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಧಿಕಾರ ಹಣದ ಆಮಿಶಗಳಿಗೊಳಗಾದ ಈ 16 ಶಸಕರು ಇವತ್ತು C/O footpath ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪಕ್ಷೇತರರನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟಿರುವ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದಾಗ ಯಡ್ಡಿ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳಿದರಂತೆ. ನೋಡ್ರೀ ಮನೆ ಕಟ್ಟೋವಾಗ ಮೌಲ್ಡಿಂಗ್ ಹಾಕ್ತಾರಲ್ಲ ಆವಾಗ ಅದು ನಿಲ್ಲಲೆಂದು ದಿಮ್ಮಿಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿರ್ತಾರೆ, ಪಿಲ್ಲರ್ಗಳಂತೆ. ಮನೆ ನಿಲ್ಲಲು ಅದು ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಮೌಲ್ಡಿಂಗ್ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕೂಡಲೇ ತೆಗೆಯುವುದು ಯಾವುದನ್ನಾ?...ಇದು ಯಡ್ಡಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯದ ವಾಸ್ತವ ಚಿತ್ರಣ.

ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯ ಈ ರಾಜಕೀಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೋರಾಟದ ಕಡೆಯ ಅಂಕ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ನೈತಿಕತೆಗಳಿಲ್ಲ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಹಗರಣಗಳ ಕಟ್ಟನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೋರಾಟ ಮುಂದುವರೆಸಿರುವ ಗೌಡರ ಮನೆಯ ಹಗರಣಗಳು, ಅವರ ಆಸ್ತಿಯ ತನಿಖೆಗೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ. ಇದನ್ನು ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಪ್ಪಬಹುದು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಹೋರಾಟಗಳು ಒಪ್ಪಿತವೂ ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹವೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಈ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದು ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಜನರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಗೌಡರ ಆಳ್ವಿಕೆಯೇ ಆಗಲಿ. ಆದರೆ ಹಿಂಬಾಗಿಲ ಕುಟಿಲತೆಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಒಂದು ಚುನಾಯಿತ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಕೆಡವಿ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೂರನೇ ಮಹಡಿಯನ್ನು ತಲುಪುವುದು ಕಬ್ಜಾ ಆಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ನೈತಿಕವೆನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅಂಥ ಸರ್ಕಾರ ಬಂದರೂ ಅದು ಈ ಸರಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮ ಸರ್ಕಾರವೇನೂ  ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿಲ್ಲುವುದು ಉಳಿಯುವುದು ಬಾಳುವುದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಬಲಾಬಲಗಳ ಮೇಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ನೈತಿಕತೆಯ ತಳಪಾಯದ ಮೇಲೆ. ಇದು ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸುವವರೂ ಬೀಳಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವವರಿಬ್ಬರೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಉತ್ತಮ. ಏಕೆಂದರೆ ಈಗ ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರಟಿರುವುದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ. ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲಿ ತಾಂತ್ರಿಕ ಬಲಾಬಲದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೋ ಎಂದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತೊಂದು check dam ಅನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸದನದಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲವೆಬ್ಬಸಿದರು ಎಂಬ ನೆಪದಲ್ಲಿ 15 ಮಂದಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಶಾಸಕರನ್ನು ವರ್ಷದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಮಾನತು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಸ್ಪೀಕರ್. ಇದು ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ. ನೈತಿಕತೆಯ ಭ್ರಮೆಗಳೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇದು ಮಾಟ ಮಂತ್ರ ಜೀವ ಭಯದವರೆಗೂ ಹೋಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನ ನಗಬೇಕೋ ಅಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.

ಒಬ್ಬರು ಚಾಪೆ ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ರಂಗೋಲಿಯ ಕೆಳಗೆ..ಈ ಎರಡರ ಕೆಳಗೆ ಹೂತು ಹೋಗಿರುವುದು ರಾಜಕೀಯದ ನೈತಿಕತೆ. ಈಗ ಅದು ಹಾಳು ಹಂಪೆಯ ಶಿಥಿಲ.

ಹೋದ ಬಾರಿಯ ಗದುಗಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ನಾನು ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಮೊದಲ ಸಮ್ಮೇಳನ. ಎಲ್ಲಿಲದ ಉತ್ಸಾಹ. ಬ್ಲಾಗಲೋಕದ ಮೂಲಕ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಕ್ಷಣಕ್ಷಣದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡಲು ೩ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡಗೂಡಿ ನುಡಿನಮನ ಎಂಬ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಗದುಗಿಗೆ ಹೋಗಿ ೫ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ನನ್ನ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ನಡೆಯಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ದೊಡ್ಡ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಹೌದು. ಅದರಿಂದ ನನಗೆ ಪರಿಚಯವಾದ ನಾಡಿನ ಉದ್ಧಾಮ ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಅವರ ಒಡನಾಟ, ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಹೆಸರು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ನಾನು ನುಡಿನಮನಕ್ಕೆ ಚಿರಋಣಿ.

ಆದರೆ ಅದೇಕೋ ಈ ಬಾರಿಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆ ಮಟ್ಟದ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಮೂಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಕಾರಣಗಳು. ಸಮ್ಮೇಳನದ ತೋರುಗನ್ನಡದ ತಾರಾಸ್ಥಾಯಿಯ ದನಿಗಳ ನಿರರ್ಥಕತೆ, ರಚನಾತ್ಮಕತೆಯ ಕೊರತೆ ಇವೆ ಮುಂತಾದವುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸಮ್ಮೇಳನಗಳ ಕುರಿತು ಕೊಂಚ ಭ್ರಮನಿರಸನಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನನ್ನನ್ನು ಬಹಳ ಕಾಡಿದ ವಿಚಾರ ಬ್ಲಾಗಿನ ನಮ್ಮ ವರದಿಗಾರಿಕೆಯ ಮಿತಿಗಳು. ಅಲ್ಲಿನ ಸಂದರ್ಭ, ಬ್ಲಾಗ ಮಾಧ್ಯಮದ ಅತಿ ವರ್ತಮಾನಗಳು ನಮ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನದ ವರದಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಪಟವಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಇದು ನಮ್ಮ, ಇಲ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮಿತಿಯೋ ನಾನರಿಯೆ, ಆದರೆ ವರದಿಗಾರಿಕೆಯ ಮಿತಿಯಾದದ್ದಂತೂ ಹೌದು. ಇದು ನನಗೆ ತೀರಾ ಇರುಸುಮುರುಸನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು. ಒಂದು ಸಮ್ಮೇಳನದ ವರದಿಯೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವರದಿಗಾರಿಕೆ. ಆದರೆ ನಮಗಿರುವ ಇತಿಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಮೂಲಕ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ಇನ್ನು ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಮೂಲಕ ನಾವು ಯಾರಿಗೆ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬೃಹದಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಾರಣಗಳೇನೆ ಇರಲಿ, ಈ ಬಾರಿ ಆ ಉತ್ಸಾಹ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಬಾರಿ ನುಡಿನಮನವನ್ನು ಕೈ ಬಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ.


ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ಬಾರಿ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೂಡಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಉತ್ಸಾಹ ಬತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಕೆಲಸದ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸುವುದು ಉಚಿತವಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಬಾರಿ ನಾನು ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿದು ಕೇವಲ ಮಾರ್ಗದರ್ಷಕನಾಗುಳಿದು ನುಡಿನಮನವನ್ನು ಹೊಸ ತಂಡಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟೆ. ಹೇಮಂತನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹುಡುಗರು ಈ ಬಾರಿ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ನುಡಿನಮನದ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟರು. ಸಮರ್ಥ ತಂಡ ಉತ್ತಮ ವರದಿ. ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಇನ್ನು ಈ ಬಾರಿಯ ವರದಿಯನ್ನು ವಿಮರ್ಶೆಗೊಳಪಡಿಸುವುದಾದರೂ ಮತ್ತೆ ಚಿತ್ರಪಟವೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಮಿತಿಯೋ ಇಲ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮಿತಿಯೋ ಇನ್ನೂ ನನಗೆ ಗೊಂದಲವಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಇಂಥದೊಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವರದಿಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವ ಆಸೆಯಿದೆ. ನೋಡುವ.

ಇನ್ನು ಈ ಬಾರಿ ಮೂರೂ ದಿನ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗಿ ಹಲವಾರು ಘೋಷ್ಟಿಗಳನ್ನು enjoy ಮಾಡಿದೆ. ಹಲವಾರು ಉತ್ತಮ ಘೋಷ್ಟಿಗಳು ಏಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಸಮಾನಾಂತರ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವು ತಪ್ಪಿ ಹೋಗಿ ಭಾರಿ ನಷ್ಟ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಸಮ್ಮೇಳನಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ೯೭ರ ಹರೆಯದ ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರ clarity-of-thoughts ಮತ್ತು ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಬೆರಗಾದೆ. ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ ಬುದ್ದಿಮಾತು! ವ್ಹಾ ವ್ಹಾ..ಇದು ಅವರ ಸಾತ್ವಿಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಾದರೂ ಸೈ. ಇಡಿಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ತಾರಾಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿತ್ತಿದು. ನಾಡಿನ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ ಸರಿ ದಾರಿಗೆ ತರುವ ಮನೆ ಹಿರಿಯನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಡಿದರು ಜಿವಿ.

ಇನ್ನು ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಾರ ಚಿಮೂ ಅವರದು. ಚಿಮೂ ಅವರ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯುಗ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ಆದರೂ ಅವರಂಥ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಗೌರವ doctorate ಅನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ ನೋವಾಗಿತ್ತು. ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ವಾಂಸ ನಿಜಕನ್ನಡದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಹಿರಿಯ ಚೇತನಕ್ಕೆ ಅವಮಾನವಾದಾಗ ಯಾವತ್ತೂ ಒಡೆದ ಮನೆಯೆಂಬ ಬಿರುದಾಂಕಿತ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕ ಒಕ್ಕರಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ್ದು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ಬಂದದ್ದು ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದ ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸು ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದೇನೋ. ಈ ಎರಡು ಕ್ಷಣಗಳು ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟವು.

ಇನ್ನು ಈ ಬಾರಿ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಡುಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸದೆ ಬಸವನಗುಡಿಯ ಹಳೆಯ ಹೋಟೆಲ್ಗಳ ರುಚಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸವಿದೆ. ಒಂದಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೂರೂ ದಿನ ನಾನೂ ಅಕ್ಕ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು full enjoy ಮಾಡಿದೆವು. ೩ ದಿನ ಕನ್ನಡದ ಸಂಭ್ರಮ ಮತ್ತೆ ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಗೆ ಹೊರಳು. ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಾ..